Marcow
Po co Ty się starasz, przecież już znowu pogaduchy są najważniejsze, tysiąc wpisów na minutę, prawdziwe tematy, dyskusje, dylematy, do Świąt rozrywka na maxa.
Z Bacha to najbardziej lubię J. Loussier Trio :)
Ale tak serio może ktoś słyszał koncerty fortepianowe, bo ja kiedyś w dwójce i bardzo mi się podobało.

W lutym z AS pożegnał się niejaki papegeno - może by go namówić aby przyszedł do nas. Zna się chłop na muzie :)

Ktoś ma box z całym dorobkiem ? Warto ?

WŁ

Bach zapomniany ? No nie wiem , nie u mnie w każdym bądź razie !

Hoko
To wpisz chociaż pierwsze 10 płyt, które warto mieć (najlepiej od razu z wytwórnią i żeby były do kupienia).
Z góry dziękuję.

Marcow
Raczej nie umiem słuchać z Youtube. Nie mam żadnej muzyki na dysku itp.

Włodek

>>To wpisz chociaż pierwsze 10 płyt, które warto mieć (najlepiej od razu z wytwórnią i żeby były do kupienia).
Z góry dziękuję.


hi hi, dziesięć płyt Bacha, które warto mieć... możesz śmiało brać pierwsze (albo drugie, albo trzecie... ) dziesięć płyt z kantatami pod Suzukim (BIS) - warto.

albo Pasje / Msze / Oratoria z Herreweghe (HM)

albo to samo z Gardinerem / Harnoncourtem

koncerty z Cafe Zimmermann (Alfa) i z Concerto Copenhagen, i z Alta Ripa (MDG); koncerty brandenburskie z Gardinerem i suity orkiestrowe z Pearlmanem (Telarc), i jedno i drugie pod Savallem (Naive)

itd.
Krótko mówiąc, kwestia była źle postawiona ;) Nie należy kupować czegoś tylko dlatego, że "to warto mieć", bo inni tak twierdzą. Jeśli nie znasz Bacha, to najpierw weź jedną, dwie płyty i posłuchaj, i sam stwierdź, czy warto. Mogą to być te brandenburskie pod Savallem albo wariacje Goldbergowskie z Hantaiem - jedno i drugie chyba Naive teraz sprzedaje. A youtube w celach "poglądowych" powinno się sprawdzić, coś tam mimo wszystko słychać ;)

Przejrzałem wszystkie proponowane przez Was numery, spisałem dane, coś poszukam w sklepie.
Ale słuchanie z przeglądarki nie na moje nerwy :)

Na pewno warto mieć Nathan Milstein - J.S. Bach Sonaten & Partiten (Deutsche Grammophon) i The Brandenburg Concertos w wykonaniu Academy of St. Martin in the Fields (Philips). Kultowe są dwa nagrania (stare mono i dużo późniejsze) Glenna Goulda wariacji goldbergowskich (Sony).

Klawesyn mogę posłuchać najwyżej pół godzimy, potem mnie męczy. Myślę,że to ze względu na na konstrukcję
instrumentu. Fortepian daje większe możliwości interpretacyjne artyście i muzyka nie jest taka monotonna.
Chyba też dobrych pianistów jest więcej niż klawesynistów.
Dlatego bardziej wolę transkrypcje na fortepian. Też tak macie?

Dziwię się, Magus. Ty przecież podobno wszystko wytrzymujesz i to na realnym poziomie głośności, i w całkowicie realnym sposobie prezentacji.

Jak się ma nie dość dobrze skonfigurowany system, to klawesyn wypada za ostro. Poza tym jest to instrument w rzeczywistości dość cicho grający. No i bogactwem dźwięku daleko mu do fortepianu.

Skąd pomysł, że jestem idealnym ludziem? To jakaś wielkanocna pisanka-podpuszczanka, czyli jaja i śmigus równocześnie.

Wszystkiego najlepszego z okazji przy okazji życzę.

Magus - że z trombo to sie nie dziwie

zapuściłem

od razu hardcorowo - Die Konzerte fur 2 Cembali, J. S. Bach
(Pinnock, Gilbert, The English Orchestra, Archiv)


no więc jednak..... nie ma problemu :)
a nawet bym powiedział, że przyjemnie

zaryzykowałbym stwierdzenie, ze klawesyn to całkiem barwny instrument
a przy tym na Klipschach odbieram go całościowo tak z oktawę niżej niż na dawnych Celestionach

żeby jednak być absolutnie szczerym, to nie fascynuje mnie ten instrument
cała reszta instrumentarium użytego w tych koncertach jest o wiele mniej ozdobnikowa
a jednocześnie każde, nawet chwilowe, wejście sekcji smyczkowej wnosi jak dla mnie o wiele więcej prawdziwej treści muzycznej i emocji, niż o wiele dłuższe fragmenty czysto klawesynowe
może gdybym więcej słuchał tego instrumentu....
(ale mam tylko to i jakoś nie mam ochoty specjalnie poszukiwać)

p.s. poziom głośności generalnie nieakceptowalny ani przez moich domowników, ani 99% gości

A jednak wolę wiolonczelę :)

Suity Bacha w wykonaniu Roztropowicza na przykład...

>> pastwa, 2010-04-17 18:37:25
Bach - The Cello Suites by Pierre Fournier, alez on potrafi wydobyc barwe z tego instrumentu...

Barwy owszem, ale w moim odczuciu okupione to jest momentami nadmierną rzewnością, może nawet gdzieś na granicy histerii ;) Ale nawet barwy w nagraniach na instrumentach z epoki bywają nie gorsze, aczkolwiek pewnie inne. Choć z tych starych interpretacji Fournier i tak się broni, jak i wspominany przez magusa Roztropowicz - do tego mam nawet pewien sentyment, gdyż była to pierwsza interpretacja suit, jaką usłyszałem. Ale mimo wszystko dzisiaj z wysłuchaniem w skupieniu całej płyty z Roztropowiczem mam problem, bo dopada mnie jakaś monotonia. Znacznie bardziej pasują mi interpretacje Wispelweya czy Queyrasa.

renes

renes

renes

Ja bym dodał : Dunedin Consort, John Butt - JS Bach "Matthew Passion" w wersji download (za 29 Euro) lub SACD (30 Euro). Jedna z najlepszych realizacji jakie dane mi było słyszeć.

recenzja po polsku:

http://www.linnrecords.com/review-js-bach-matthew-passion-dunedin-consort-john-butt-ckd-313-high-fidelity-poland.aspx

P.S.

Zdecydowane TAK dla wymienonych już przez Piotra Rykę 'The Brandenburg Concertos" w wykonaniu Academy of St. Martin in the Fields. Piękne i bardzo dobrze brzmiące wykonanie.

Niezłe te motety z Suzukim. Może trochę… hm… „wycofane”, czy "zamyślone"? Dwuosobowa obsada podwójnych motetów jest dla mnie brzmieniowo pomostem między pojedynczą a wielokrotną obsadą. Po prostu ładne.

Natomiast Pasja wg św. Mateusza pod Buttem, to… yyy… dla mnie najkoszmarniejsze nagranie, jakie mam i znam. W zasadzie wszystko poprawnie poza tym, że słyszę nie ośmioosobowe, względnie czteroosobowe zespoły wokalne, ale ośmiu lub czterech solistów. A niezależnie od tego zbyt bardzo słychać, że to nie Niemcy śpiewają - ich akcent jest dla mnie nie do zaakceptowania.

Dla mnie to właśnie wada. Każdy sobie coś tam skrobie i ciągnie prześcieradło w swoją stronę, jakby chciał wykrzyczeć: "moja prawda jest najmojsza". :) Niedobrze mi się tego słucha.

Jeśli chodzi o te właśnie nagranie, to jest tylko jedyne gorsze są te, gdzie śpiewa Rogers Covey-Crump. No i rosyjskie.
Preferowałbym jednak Niemców.