Szeroki temat w XX wieku działo się dużo. Może dla tego będzie ciekawie!
Moich idoli trochę znacie, dodam H.M.Góreckiego!
marcow

III symfonia Góreckiego jest fajna pod warunkiem że się człowiek nie zapozna z tekstem śpiewanym, tak że może raczej jednak głos traktować tylko jako instrument :)

>> Rafaell, 2010-02-02 22:32:23
>III symfonia Góreckiego jest fajna pod warunkiem że się człowiek nie zapozna z tekstem śpiewanym, tak że może raczej jednak głos traktować tylko jako instrument :)

Co do III symfonii tekst jest ważny moim zdaniem, ponieważ jest tożsamy z charakterem płyty i choć każdy z nas może nadać inną interpretacje można odnaleźć siebie w tekście przyjmując postawę empatyczna, obserwatora matczynych emocji i cierpienie matki utożsamić z miłością do nas co pozwala będąc obserwatorem być zarazem uczestnikiem. Tak to wygląda w moim przypadku co do III symfonii. Nadaje jeszcze temu charakter żałowania za błędy, które w życiu popełniłem i których żałuje.

> Shakhal, 2010-02-02 23:03:19
Tekst w III symfonii moim zdaniem to niższa liga przy tak świetnej muzyce

> Shakhal, 2010-02-02 23:03:19
>Tekst w III symfonii moim zdaniem to niższa liga przy tak świetnej muzyce

Ładnie powiedziane, no i nadaje inny kontekst wypowiedzi.

Ja posiadam 2 wersje i widziałem ostatnio w empiku wersje specjalna z książką, cały czas żałuje ze nie kupiłem. Tak to wygląda:

http://merlin.pl/Gorecki-III-Symfonia-Symfonia-piesni-zalosnych-na-sopran-solo-i-orkiestre-op-36_Henryk/browse/product/4,691289.html

Ja posiadam 2 wersje (Zofia Kilanowicz) i wole ta z Dawn Upshaw jak dla mnie ta wersja jest bardziej żywiołowa emocjonalna.

To co mnie w muzyce interesuje zaczyna sie od Richarda Straussa i Gustava Mahlera, czyli klub muzyki XX wiecznej jest miejscem dla mnie naturalnym:) Wazne, ze rowniez nowoczesna muzyka polska ma sporo do zaoferowania. Szymanowski, Lutosławski, Penderecki - od nich wszystko sie zaczyna. A ile jeszcze jest do odkrycia... Ostatnio jadac samochodem sluchalem pysznego koncertu skrzypcowego. Czekalem do konca by uslyszec nazwisko mistrza, spodziewajac sie nazwiska wielkiego. Marek Stachowski... Stwierdzilem z zazenowaniem, ze nic mi to nie mowi. Jeden ze wspolczesnie tworzacych polskich kompozytorow. To kolejny dowod na to, ze nie warto sie ograniczac do tworczosci gigantow. Ostatnio odkrylem Poulenca, Milhauda, Hindemitha, Measiena, Brittena... i pomimo ciagle rosnacej kolekcji plytowej mam swiadomosc, jak wiele jeszcze przede mna:)
Co do IIIciej Goreckiego. Tak, to szczegolne dzielo w mojej kolekcji:), a to z tej przyczyny, ze jak ktos zmusza mnie do tego, zeby wskazac jakas kompozycje, ktorej ewidentnie nie lubie - wskazuje III Symfonie Goreckiego.
Niewiarygodnie uspokojona, leniwie plynaca, oparta na powtarzajacym sie temacie, nudna (wybaczcie) jak flaki z olejem kompozycja. Czlowiek czeka i czeka, ze cos sie wydarzy, ale nie dzieje sie nic. Brak zmiany tempa, brak czesci wprowadzajacej jakiekolwiek ozywienie, brak tresci. Zdaje sobie sprawe z tego, ze przedmowcy maja zupelnie inne zdanie, ale jesli juz w gigantycznym temacie muzyki XX wieku jako przyklad sluzyc ma III Symfonia Goreckiego - musze byc szczery:)
Jesli mialbym porownac do czegos w/w kompozycje, do glowy przychodza mi tylko... HD 800 ;))

Tak to odbierasz i bardzo dobrze odbierasz. Ale dany pomysl, dana forma i dany jezyk muzyczny musi jeszcze odpowiedni zadzialac. Dzielo albo cie olsni, albo wyda przecietne, albo zirytuje. Ja niestety nie chwytam nastroju III Symfonii, a jesli obcujac ze sztuka odczuwasz daleko idace znudzenie - to nie jest dobrze...

Cieszę się na taką dyskusję i jet ona wskazana. Jestem przekonamy, że słuchający klasykę dwudziestowieczną są ludźmi o bardzo
szerokich horyzontach i nie będą sobie ubliżać ze względu na odmienne poglądy! Jak na innych wątkach i forach.
Ja nie mam wykształcenia muzycznego i nawet nie znam nut ale nie przeszkadza mi to kochać dobrą muzykę.
To że mi się coś nie podoba to nie jest wyznacznikiem jakości. Na pewno to rozumiecie.
Wiele utworów , które mi się kiedyś nie podobały teraz mi się podobają,
To przychodzi z wiekiem, ale też zależy od jakości życia i nastroju i od wielu innych aspektów.
Kiedyś pytano się jakiegoś znanego bluesmena (nie wiem czy to jest dobry przykład) czemu nie gra blues'a?
Wiecie co odpowiedział?........ Że mu się za dobrze powodzi!

Każdy ma swoich idoli ja np nie lubię Pendereckiego, ktoś inny pewnie go uwielbia. I tak ma być!

Może zrobimy ranking naszych ulubieńców. Nie bardzo wiem jak to zrobić, ale każdy może zgłosi 3 lub 5-ciu swoich ulubieńców.

Jak myślicie?

marcow

Ostatnio nabylem bardzo udane wykonanie 'Piano Concertos Nos.1-3' - Bartoka (dla DG), a grajacy Geza Anda (nisko strojony fortepian, bardzo efektowny dzwiek) idealnie sie wstrzeli w moje upodobania.

Bylem w swoim czasie (i nadal jestem pod wrazeniem) zafascynowany tworczoscia Gyorgy Ligetiego, a cala serie jego nagran dla Sony (najczesciej sluchane: Edition Five: Mechanical Music) uwazam za idealny zakup.

>> marcow
Ja tez nie mam wykształcenia muzycznego moje konstrukty myślowe są skutkiem analizy samego siebie i otoczenia. Wiele utworów, które mi się kiedyś podobały teraz są dla mnie zbyt banalnym konstruktem. To chyba dobrze bo taka chyba powinna być konsekwencja rozwoju naszej osobowości w kontekście muzyki. Tak mi się wydaje. Moje doświadczenie muzyczne nie jest takie duże jak u niektórych forumowiczów co na pewno wpływa na osad.
Co do rankingu muszę sie zastanowić aby dokonać wyboru..

Tak jak moge sie zgodzic, ze jakos tam sie da obiektywnie wyznaczyc granice dla tego co jest utworem muzycznym/sztuki, tak juz nie potrafie sobie wyobrazic obiektywnej oceny tego utworu w sensie, ze jest on dobry/zly bo podoba sie/nie podoba sie subiektywnie ludziom, zakladam wiec ze chodzilo tu o to pierwsze podejscie do definiowania utworow ;'))

>> pastwa, 2010-02-04 15:18:02
Tak jak moge sie zgodzic, ze jakos tam sie da obiektywnie wyznaczyc granice dla tego co jest utworem muzycznym/sztuki, tak juz nie potrafie sobie wyobrazic obiektywnej oceny tego utworu w sensie, ze jest on dobry/zly bo podoba sie/nie podoba sie subiektywnie ludziom, zakladam wiec ze chodzilo tu o to pierwsze podejscie do definiowania utworow ;'))


Tak,chodziło mi tylko o takie podejście, w sensie muzyka może być sztuką ale nie każda.

>> Max, 2010-02-04 15:50:26

Ogólnie mam podobnie jak ty , tylko czasami się irytuje jak takie osoby próbują personalnie mnie atakować z powodu własnej frustracji. Uczę sie od jakiegoś czasu to ignorować i pochwale sie ze wychodzi mi coraz lepiej:) trzymanie dystansu to podstawa doceniam to dopiero teraz kiedy sie tego nauczyłem. uff

Pokora i skromność. Masz po prostu świadomość pewnych rzeczy , ważne jest jak sie z tym obnosisz a sam fakt ze posiadasz taka cechę nie musi nadawać twojej postawie znaczenia negatywnego.
Pozd.

Chyba przez moje gadki odbiegamy od meritum:/

Dzisiaj radiowa Dwójka przypomniała mi Koncert Skrzypcowy Karłowicza.
Ledwo się załapał na XX wiek. Nawet nie sprawdzałem kiedy to napisał, ale zawsze słucham tego z przyjemnością.
Szkoda, że tak krótko żył.

W sprawie rankingów może, zrobimy dwa. Tych co lubimy i drugi tych co nie lubimy.
Wyniki mogą być ciekawe!

marcow

W sumie chwile sie zastanawialem gdzie sie wpisac, bo do kilku watkow pasowal mi ponizszy album, padlo na ten ;'))

Shostakovich - Violin (Op 99)/Cello (Op 107) - Concerto, alez to przeszywajaca muzyka/wykonanie..

No ale co nam da taka lista.

Twoja jest fajna;) Trzech wielkich. Przynajmniej dwoch z nich sam zaliczylbym w poczet moich ulubiencow. No ale wlasnie. Ja mam podejscie poznawcze, a lista dziel i nazwisk nieustannie sie powieksza. Cudowne jest to, ze ci mniej znani tworzyli wspaniala muze, a odkrywanie nowosci, muzyki, ktora rzadziej pojawia sie na salach koncertowych, daje wielka frajde.
Dlatego wymienic trzy naziska mozna, ale... to nic nie znaczy, a w poznawaniu sztuki nie wolno sie w jakikolwiek sposob ograniczac.
Z nowych rzeczy najwieksza radosc sprawili mi:
Francis Poulenc, za Koncert na dwa fortepiany, Koncert Organowy, balet Les Biches. To bardzo przystepna, wyjatkowo nieskomplikowana, jak na XX wiek w neoklasycznej formie i tresci muza. Moze stanowic cudowny przerywnik miedzy Schonbergiem a wczesnym Pendereckim ;))
Paul Hindemith, za symfonie Mathis der Maler i Serene, Metamorfozy na temat Webera, Schwanendreher (koncert na altowke). Klimatyczna, wciagajaca muzyka.
De Falla, za Noce w Ogrodach Hiszpanii, Trojgraniasty Kapelusz, El Amor Brujo - typowo hiszpanskie klimaty, muzyka poludnia - piekna.
Aaron Copland - no tu juz mozna by postawic pytanie o to, czy mamy doczynienia z wielka sztuka, czy raczej klimatami zgola musicalowymi ;)) To pytanie zostawiam nierozstrzygniete, a raczej prosze o pomoc kolege Shakhala - ktory lubi zaprzatac sobie glowe podobnymi dylematami ;) W kazdym razie muzyka bardzo przyjemna (zwlaszcza balet Appalachian Spring) i godna polecenia.
Messiaen - za Turarangalila Symphonie. Dla tych, ktorzy oprocz czystej przyjemnosci z obcowania z muza, lubia tresci mniej oczywiste, bardziej zuchwale i skomplkowane. Warto.

A moja lista gigantow ? Specjalnie dla Ciebie Marcow ;)):
1. Gustaw Mahler. Moj ulubieniec. Do niedawna nie wyobrazalem sobie, ze mozna zyc bez tej muzyki. Mozna:) Dzis slucham coraz rzadziej. Ale IX symfonia to wciaz utwor hipnotyzujacy. Mam wyjatkowe nagranie berlinskich filharmonikow z Barbirollim z 19644. Genialne !
2. Szostakowicz. Za wszystko oprocz motywu a'la bolero ze slynnej VII leningradzkiej. Okropienstwo !
3. Szymanowski. To centralna postac polskiej muzyki (Nie liczac Chopina). O nikim nie przeczytalem tylu ksiazek. Wokol niego koncentruje sie moje zainteresowanie muzyka w ogole. Rubinstein, Kochanski, Fitelberg, Szymanowski.... szukac, penetrowac, czytac o nich - to moje hobby.

Pozdrawiam

Co nam da taka lista? Nie wiem, pewnie nic ,poza zabawą, ale czy zabawa to nic?
Ja też lubię słuchać coś nowego. Pewnie dla tego mam czterech idoli. każdego z innej półki
Milesa Davisa, Bjork, Princa i naszą Jopek. Każdy z innego Świata muzyki.
Poza wspomnianymi kompozytorami Ameryka Południowa jest kopalnią świetnej muzyki!
Villa Lobos i jego Bachiana. To też jedno z ulubionych moich dzieł.

Moje poszukiwania nowego spowodowały ze, moim ulubionym programem jest PR2 i Mezzo.
W radiu w czasie jazdy samochodem a w telewizji w domu mogę poznać coś nowego.
Nie mam wpływu na repertuar co powoduję, że słucham rzeczy, których normalnie bym nie usłyszał.
Idąc na koncert, kupując płytę dokonujemy zawsze jakiejś selekcji.
Dla tego nie mam w swojej kolekcji płyt wielu kompozytorów, których cenię. Zawsze była do kupienia jakaś płyta Szostakowicza, Davisa itp.

Bardzo polecam Mezzo niestety jest on słabo dostępny, tylko na Canal+ i to jako opcja za dodatkową opłatą.
Co prawda niewielką ale zawsze. Ja mam tuner satelitarny podłączony do przetwornika DAC i słucham telewizji
przez moje stereo. Wtedy da się zaakceptować jakość dźwięku. Każdego dnia jest na Mezzo kilka naprawdę dobrych koncertów a kilka razy w miesiącu trafiają się takie perełki, że nie da sie oderwać wzroku od ekranu.
Nie robię tutaj reklamy tej stacji tylko przekazuję moje odczucia. Jakoś trzeba przekazać swoje odkrycia.

Tutaj przykładowy program na dzisiaj: http://tv.wp.pl/program.html?T%5Bstation%5D=289&ticaid=1809a

Przepraszam za taką kotłowaninę myśli ale czasami tak bywa.

Na koniec chciałbym polecić na miłe rozpoczęcie tygodnia małe "Scherzo a la russe" w wersji symfonicznej z 1944 Strawińskiego http://www.youtube.com/watch?v=8XHeXZTPFFA

Lista nie jest pasją mojego życia:) Nie nalegam! Jak czasami ktoś coś dopisze to może za parę lat jakiś ranking się skleci!
Ale czy wtedy nasi dzisiejsi idole będą jeszcze naszymi idolami?

A jak się podobało Scherzo Strawińskiego?

Może co tydzień ktoś z Forumowiczów na dobry początek tygodnia zmieścił od siebie małe conieco?

Jedna miniaturka na tydzień?

Mały uśmiech na cały tydzień:)

Henryk Górecki- three pieces in old style


http://www.youtube.com/watch?v=HocdZvlqI4U

hehe Marcow, rownie dobrze mozemy se pisac na priva, efekt bedzie ten sam ;)

Mahler jest kompozytorem wyjatkowym. Jego tworczosc jest pomostem miedzy tym co nowoczesne a romantyzmem. Zalicza sie go do postromantykow. To obok Ryszarda Straussa najwybitniejszy kompozytor przelomu wiekow.
Moje ulubione symfonie to I, IV, V, VII, i te najwieksze IX i niedokonczona X.

Od dawna poszukuje jedynej książki o Mahlerze w jezyku polskim, muzykologa Bohdana Pocieja "Mahler". Musze, zdaje sie czekac na ponowne wydanie.

Tu coś jest http://www.allegro.pl/item935302658_mahler_bohdan_pociej.html


..d_b..

>> Max, 2010-02-27 12:21:20
>hehe Marcow, rownie dobrze mozemy se pisac na priva, efekt bedzie ten sam ;)

Panowie to ze nie mam czasu na pisanie to nie znaczy ze sie was przyjemnie nie czyta:) priv to zły pomysł, ja czasami nie czuje sie na tyle by w tym temacie coś pisać ale uczę się was czytając. Pozdrowienia.

Właśnie słucham i oglądam 8 symfonię Mahlera,ależ to gigantyczny skład do prezentacji tego dzieła najlepszy jest chyba stadion!
Niektóre symfonie Szostakowicza wymagały podwójnego składu orkiestry ale to to jest gigantyzm.!!!
Za godzinę będzie 9 symfonia.

Może to kwestia pisowni ?
8 symfonia
VIII symfonia

Nawet w pisowni widać gigantyzm ;)

Teraz oglądam dziewiątą, bardziej mi się podoba od ósmej, tamta jest faktycznie zbyt pompatyczna.
Mam wrażenie, że nazwa "Symfonia Tysiąca" pochodzi od ilości ludzi na scenie!
Do słuchania takiego patosu trzeba mieć odpowiedni nastrój .
Nie mam ani jednej płyty Mahlera a Szostakowicza mam wszystkie symfonie i dużo innych nagrań.
Chyba nie tak szybko sobie coś jego kupię, słucha się tego fajnie ale jak bym miał kupić płytę to na dzień dzisiejszy wybrałbym Szymanowskiego, którego też, aż wstyd się przyznać,nic nie mam.

Dla klubowiczów na miły początek tygodnia jeden z najlepszych gitarzystów Świata!
http://www.youtube.com/watch?v=oEfFbuT3I6A

Lateraius
Przypomniałeś mi tym kawałkiem Śp Franka Zappe. Jak to się dziwnie nieraz kojarzy. Dla mnie jest on a raczej był najlepszym
gitarzystą rockowym.Wspomnienie o nim w tym wątku jest uzasadnione gdyż pozostawił po sobie dużo kompozycji "klasycznych".
Zresztą czy muzykę da się jakoś poszufladkować?
http://www.youtube.com/watch?v=J6UgzNJfpfA&feature=PlayList&p=F2243B98335129B5&playnext=1&playnext_from=PL&index=5

"Muzyka klasyczna to nie tylko twarde i słuchane przez nielicznych buły!"

Tzw. sztuka wysoka jest dla nielicznych z zalozenia. To dlatego, ze ludzie chca rzeczy prostych (czesto prostackich), niemeczacych i niewymagajacych zadnej pracy intelektualnej, zadnego wysilku, przygotowania, wiedzy. Obcowanie ze prawdziwa sztuka daje natomiast nie dajaca sie z niczym porownac satysfakcje. M.in dlatego, ze wiekszosci brakuje potencjalu by w tym "sacrum" uczestniczyc...

A wyobraznie nie wiem jak bym wytezal, musicalu do muzyki klasycznej zaliczyc nie jestem w stanie ;))
Choc West Side Story to faktycznie w potocznym znaczeniu "klasyka"(i to znakomita).

Nazwa klubu bardzo dobra. Jesli ja zmienisz i tematyke rozszerzysz o dobra muzyke w ogole, to ja sie wypisuje ;)), bo muzyke traktuje dosc ortodoksyjnie i wasko. Powazna i dwudziestowieczna. Reszta mnie nie interesuje :)

A Porgy & Bess to znow nietrafiony przyklad, bo to akurat jest...opera, czyli pod gatunek klasyczny podchodzi jak najbardziej;) A wszelkich przerobek klasycznego repertuary po prostu nie znosze i nie sadze, zeby mialy wiekszy sens.

"Nie każdy musical to muzyka klasyczna, ale nie które nią są."

Marcow pliz...;))

Gatunki klasyczne to opera lub balet...
Pisalem juz w tym watku o baletach Aarona Coplanda, amerykanskiego kompozytora wiekszego jednak kalibru niz Gerschwin czy Bernstein. "Rodeo", "Appalachian Spring" czy "Billy the Kid". Muzyka lekka i latwa a jednak klasyczna w formie i po prostu dobra.

pozdro

Człowiek jednak całe życie się uczy. MyślaLem, że Porgy & Bess to musical. Teraz już widzę swój błąd. To jest opera.
Wymyślając nazwę klubu nie chciałem użyć słowa poważna ze względu na potoczne znaczenie tego słowa.
Bo czy muzyka poważna może być wesoła. Nie każdy jest muzykologiem a ja już na pewno nie.
Jestem tylko melomanem o wypaczonym guście, który słucha różnych pokręconych rodzajów muzyki.
Od jazzu przez folk po muzykę kla... sorki poważną. A tak naprawdę to słucham też muzyki klasycznej.
Nie zmienię nazwy klubu, żebyś się Max nie musiał wypisywać!!!

W sobotę w PR2 będzie:

Wieczór operowy
13.03.2010 19:00 transmisja z Metropolitan Opera

Dymitr Szostakowicz　Nos, opera w trzech aktach, wyk.soliści, Chór i Orkiestra Metropolitan Opera , d yr. Walery Gergiev
http://www.polskieradio.pl/dwojka/audycje/artykul141050.html

To dla melomana jak transmisja z Olimpiady dla kibica

To były straszne czasy.
Ciekawe, że ustrój robotniczo-chłopski potrafił wytrzymać takie dzieła!

"A czy teraz że trochę inne to znaczy ze lepsze czasy?"

Odpowiedz "NIE" uznalbym za przejaw zaslepienia badz choroby umyslowej...
Czasy wolnosci i demokracji nie moga byc ani "troche inne" ani w ogole porównywane do "czerwonej zarazy" ktora jeszcze tak niedawno sie panoszyla.

Rafaell, co ostatnio grali w filharmonii ?
Politykowanie zostawmy... Od tego sa pogaduchy.

Slucham sobie wlasnie Koncertu na Orkiestre Bartoka. Cudowna rzecz. Z tym koncertem wiaze sie tez ciekawa histora, o ktorej zapewne malo kto wie. W innym miejscu pisalem, jak irytujacy, pompatyczny i po prostu kiczowaty jest dla mnie marszowy motyw a la Bolero z VII symfonii Szostakowicza. Otoz, jakis czas temu dowiedzialem sie, ze Bartok mial do tego fragmentu stosunek podobny ;). I wlasnie w swoim Koncercie na Orkiestre (w czesci IV) wysmiewa wpadke Szostakowicza. Bartok najpierw cytuje ow motyw z VII leningradzkiej, a nastepnie odzywaja sie drwiace klarnety, czy oboje :) Niesamowite. W kazdym razie oba dziela godne polecenia, choc klimatyczny Koncert na Orkiestre jest jedyny w swoim rodzaju i... bardzo przystepny, wiec warto po niego siegnac.

Wykonanie jest czesto kluczowe, co oczywiste. Mam dwa nagrania. Karajan, Berlińczycy ,EMI oraz Boulez, filharmonicy z Chicago,(box) DG. Oba wspaniale, ale jednak mimo calej legendy Karajana blizszy jest mi Boulez.

+ dość ciekawy link:
http://antyedyp.wordpress.com/2009/07/02/hermetycznosc-koncertow-skrzypcowych-dymitra-szostakowicza/

Ostatnio dużo ciekawych rzeczy znajduję na Youtube Zawsze kojarzyły mi się kiepską jakością.
Ostatnio jednak znalazłem parę perełek. Dobry obraz i jak się puści przez DAC dźwięk można zaakceptować.
w załączniku coś na temat Szymanowskiego
http://www.youtube.com/watch?v=Uo7X_w0j_d0
http://www.youtube.com/watch?v=hUcAq5HE390
http://www.youtube.com/watch?v=cG9qoXrpXnU&feature=related

Nie po polsku, ale bardzo polecam Annę Netrebko "Souvenirs". Będzie po niemiecku, francusku, rosyjsku, jidisz. Wydawnictwo Deutsche Gramophon.

Tak, to.

po polsku to jest zaśpiew łyby dyby dy ;)

Jak na forum "Audio" to mało wypowiedzi w muzycznych wątkach.

_____________
Wzmacniacz OTL -> WBA HPA-03 Reference z upgrade fabrycznym TANIO SPRZEDAM

Dzięki - to wyjaśnia brak płyt, nawet tych kiedyś wydanych już, w sklepach.

Nie znam się na muzyce klasycznej, zaczyna mi się jednak podobać (fragmentami) stąd te pytania laika.
Zamówiłem kilka płytek, m.in. te przywołaną przez majkela. Zobaczymy czy mnie bardziej wciągnie niż Metallica :)

_____________
Wzmacniacz OTL -> WBA HPA-03 Reference z upgrade fabrycznym TANIO SPRZEDAM

>> asmagus, 2010-03-18 12:20:26
Nie znam się na muzyce klasycznej, zaczyna mi się jednak podobać (fragmentami) stąd te pytania laika.
Zamówiłem kilka płytek, m.in. te przywołaną przez majkela. Zobaczymy czy mnie bardziej wciągnie niż Metallica :)"

Asmagus, chetnie podpowiem od czego warto by posmakowac "klasyki, jesli tylko masz ochote. W temacie "arie operowe, operetkowe, tudziez fragmenty musicalowe ze "Skrzypka", trzymalem morde w kubel, bo tu ekspertem w zadnym razie sie nie czuje ;)))

>> asmagus, 2010-03-18 19:00:03
Max - z przyjemnością się dowiem :)"


Przegląd przez epoki dla początkujących, greatest hits, dziela, których nie warto przeoczyc:

Barok:
Vivaldi: "Cztery pory roku" - slynne koncerty na skrzypce i orkiestre - znane i lubiane
Haendel: niesmiertelny "MESJASZ" - wspaniale oratorium, nie mozna przeoczyc !
Bach: "Koncerty Brandenburskie"
"Oratorium na Boze Narodzenie"
"Pasja Według Św Mateusza"
- Kantaty (a zwlaszcza choraly z kantat, czasami mozna kupic wydawnictwa z Bachowymi choralami - przesliczne, koniecznie)

Klasycyzm:
Mozart: Symfonie: Praska, Jowiszowa, Haffnerowska, Linzka
Koncert klarnetowy A-dur - perełka! - koniecznie
Opery: Czarodziejski Flet, Don Giovani, Wesele Figara
i wreszcie - REQUIEM - arcydzielo, przeoczyc nie wolno, koniecznie !
Beethoven: Symfonie: III Eroica, V (z najslynniejszym wstepem w historii muzyki), VI Pastoralna, IX(z Odą do radości - podobno najbardziej znane dzielo muzyki Zachodu...)

Romantyzm:
Chopin: I i II koncert fortepianowy - cudowne, polskie, trzeba je znac.
Brahms: 4 symfonie - warto
Czajkowski: balety (Dziadek do Orzechow, Jezioro Łabędzie)
symfonie: IV, V, VI - piekne, zwlaszcza VI Patetyczna
slynny I koncert fortepianowy
Wagner: opery
Dvorak: IX Symfonia z Nowego Swiata
Stabat Mater - przesliczne oratorium, moje ulubione, goraco polecam
Grieg: Koncert fortepianowy A-moll (od tego typu utworow zaczynala sie moja przygoda z
muzyka "klasyczna" - wyjatkowo nieskomplikowany)
Peer Gynt - suity, któz tego nie zna ?


XX wiek: no tu sie dopiero zaczyna kociol:) - neoromantyzm, impresjonizm, ekspresjonizm, neoklasycyzm, wplywy muzyki ludowej, serializm, dodekafonia, aleatoryzm, minimalizm... ufff
Ale zeby sie nie zmiechecac warto skosztowac rzeczy pieknych a zarazem przystepnych:

Richard Strauss: Sinfonia Domestica
Symfonia Alpejska
Poematy Symfoniczne,
Claude Debussy: Preludium do "Popoludnia Fauna"
Morze,
Ravel: Koncert fortepianowy G-dur
Dafnis i Chloe (balet)
slynne BOLERO (to podoba sie wszystkim - bodaj najslynniejszy utwor XX wieku)
Mahler: I i IV symfonia
Rachmaninov: II koncert fortepianowy
II Symfonia
Prokoviev: Romeo i Julia (balet)
koncerty fortepianowe (to juz chyba nie do konca dla poczatkujacych;)
Gershwin: Amerykanin w Paryżu
Błękitna Rapsodia

Pomijam gigantow jak Stravinski, Bartok czy Szostakowicz (ma byc dla poczatkujacych), mniej znanych rowniez zostawiam na boku.
Korzystalem z wlasnej plytoteki. Mam nadzieje Asmagus, ze wybierzesz z tej skromnej listy cos dla siebie :))

Od kilku dni słucham XV symfonię Szostakowicza w różnych wykonaniach. Dawno jej nie słuchałem. To jednak, jedna z lepszych jego symfonii. Dużo w niej cytatów z wcześniejszych kompozycji.
Pewnie podsumowuje w niej swój dorobek i życie. Ciekawe dlaczego znalazły się tam cytaty z Wilhelma Tella? Może jakieś dziecięce wspomnienie?
Kiedyś najbardziej lubiłem IV. Od niej zaczęła się moja przygoda z Szostakowiczem. Też ją cytuje w XV..
Chcę przesłuchać na nowo wszystkie i zobaczyć, która dzisiaj wyda mi się najlepsza?
Mam je wszystkie, niektóre nawet w trzech wykonaniach.
Macie jakąś swoją ulubioną?
Przepraszam za brak składu, to taka moja myślo-odsiewnia.

Na dobry początek tygodnia jako pobudka może melomani i właściciele dobrego sprętu coś napiszą.!
To jeden z nielicznych utworów do testowania niskich częstotliwości i nie tylko!
http://www.youtube.com/watch?v=BqF2Li6Iwkc&NR=1

>> marcow, 2010-03-22 13:52:12

Dziś po raz pierwszy słuchałem Arvo Part - [2005] Lamentate [ECM 1930 i Arvo Part - 1999 - Tabula Rasa.
Naprawdę świetne i chcę poznać inne dzieła tego kompozytora.

Wałkuję właśnie widoczne poniżej płyty.

Możecie nazwać mnie ignorantem ale w tej muzyce nie ma emocji. Jest bajeczna technika, fenomenalny głos ale emocji brak. Wolę za przeproszeniem fałszującego, zaćpanego Ryszarda Riedela, kołyszącego się na scenie i śpiewającego "List do M" - widzę jego ból, widzę, że czuje co śpiewa, ze cierpi.

http://www.youtube.com/watch?v=JN-2s9aPtQg

Jak słucham Pani Anny to mam wrażenie, że śpiewa ...robot, tak sterylne nie są nawet narzędzia chirurgiczne ;)


... może się przekonam, wyselekcjonowałem kilka płyt, uzupełniam wiedzę podstawową i staram się zrozumieć o czym jest dana aria i co w danym momencie śpiewa Pani Anna - nic na siłę :)

Coś na dobry początek tygodnia aże to wielki tydzień to na poważnie!
http://www.youtube.com/watch#!v=rP_z2Jz1xc0&feature=related

Po takiej dawce chopinowskiego miodu, czas na coś trudniejszego. Może wrócimy do tego wątku?
Ja ostatnio dorobiłem się gramofonu i wreszcie udaje mi sie stworzyć kolekcje z Szymanowskim.
Pewnie nikt tego nie słucha bo plyty udaje mi się kupić w bardzo przystępnych cenach i wyglądają na nie używane.
Ktoś z Was go słucha?

@ Asmagus

Bardzo podobnie odbieram konfrontację Dżemu z Netrebko (dla mnie to rzemiosło, a nie sztuka). Jest to muzyka dla muzyki, tymczasem w bluesie czy niektórych odmianach rocka muzyka jest tylko środkiem wyrazu głębszych emocji. I tak powinno być...

_____________________________________

To wina HD 650. Przez nie nic nie slychac. Choc wlasciwy odbior prawdziwie gestych emocji a la Dzem - na tym sprzecie gwaratnowany ;)

Asmagus, rozsmakowywanie sie w tzw muzie "powaznej" na reperuarze typu "operowe duety" - Anna Netrebko / Rolando ktośtam (nie mylic z Rolandem) to... nieporozumienie. Totalna porazka. Jesli w tej muzie szukasz prawdziwych emocji, na plytach tego typu ich na pewno nie znajdziesz.

Ostatnio zakupilem sobie opere "Lady Macbeth mceńskiego powiatu" Szostakowicza. Tam sa emocje i drazpiezne klimaty, zamiast rzemiosla i bezplciowosci. Na codzien sluchasz Dzemu i Metallici, a smakowanie "klasyki" zaczynasz od duetow operowych ?

>Asmagus, rozsmakowywanie sie w tzw muzie "powaznej" na reperuarze typu "operowe duety" - Anna Netrebko / Rolando ktośtam (nie mylic z Rolandem) to... nieporozumienie. Totalna porazka. Jesli w tej muzie szukasz prawdziwych emocji, na plytach tego typu ich na pewno nie znajdziesz.

Zgadzam się. Powaga sprowadza się do nieodczuwania emocji lub starannego ich ukrycia. Dlatego muzyki wzbudzającej emocje nie można nazwać poważną. Niewątpliwie Penderecki to jeden z wybitniejszych twórców muzyki poważnej. Można przesiedzieć cały koncert i nic. Pełna powaga. Pani Netrebko, a konkretnie pieśniom klasycznym w jej wykonaniu, bliżej pod tym względem do Dżemu niż Pendereckiego i tym podobnych twórców. Pewnie dlatego jej słucham, a Pendereckiego nie.

Ja tam skupiam się na muzyce, a nie na emocjach. Jeżeli coś mi się podoba, to zgadza się, wywołuje u mnie emocje.

a tutaj trochę 19stowiecznych makaroniarsko-fryzjerskich duetów operowych:

http://www.youtube.com/watch?v=4-FOUTf0Ye4
http://www.youtube.com/watch?v=_CC9U43BFio

oprócz tego, że z Pendera kawał buca jest, możemy też tutaj podziwiać jego kunszt dyrygencki:

http://www.youtube.com/watch?v=l3AXMEI86xk&feature=related


zwróćcie uwagę na tą zgrabną zmianę ręki dyrygującej :DD
później śwetny sopran śpiewa.

rozemocjonowany ten Pender na filmie, no nie?

jestem ciekaw czy Penderecki jakoś nawiąże do Chopina w swoim dziele? Czy tylko odbębnił coś dla kasy?

Ja ostatnio przerabiam Szymanowskiego. Przybyło mi sporo jego płyt. Teraz bardziej doceniam jego kompozycje.

Z Szostakowicza przybył mi NOS w wydaniu rosyjskim. Nadspodziewanie nowoczesne dzieło, czasami jakby z rockowym zacięciem.

U mnie kompozytorzy XX wieczni - szczególnie Ci tworzący w początkach tego stulecia zajmują szczególne miejsce pośród słuchanej przeze mnie muzy. Podobnie jak @Max bardzo cenię oba koncerty skrzypcowe Szymanowskiego - te utwory potrafią wywołać niezłe emocje i prócz dwóch fantastycznych koncertów Prokofiewa (prawdziwy żywioł!) są dla mnie jednymi z najciekawszych utworów napisanych na ten instrument w ogóle (ale uwielbiam też solowe sonaty Eugene Ysaye'a). Solowe skrzypce pokazują tam taką różnorodność możliwości technicznych i dźwiękowych, odcieni, barw i klimatów w połączeniu ze znakomicie napisaną partią orkiestry (zarówno jeśli chodzi o Szostakowicza jak i Prokofiewa) a do tego dochodzą zgrabnie wplecione motywy ludowe które nadają całości kompozycji niepowtarzalny charakter. Dla mnie wyznacznikiem tego czy utwór XX-wieczny jest dobrze napisany i wartościowy dla mnie jest przykładowo to czy po kilku razach (jego wysłuchania) wywołuje u mnie jakieś emocje (nieważne czy pozytywne czy nawet początkowo negatywne), czy buduje napięcie, sugestywny klimat. Ważne że jestem w stanie odkrywać w nim coraz to nowe fascynujące współbrzmienia, motywy, detale harmoniczne, brzmieniowe itd. Tak jest na przykład w przypadku 5 koncertów fortepianowych Prokofiewa (doskonałe nagranie Viktoria Postnikova, Gennadi Rozhdestvensky). Ciągłe zaskakiwanie słuchacza, przełamywanie schematów, różnorodność motywów melodycznych i rytmicznych - to powoduje że chce się wracać do tych utworów. Nie inaczej jest w przypadku wspomnianych wyżej symfonii Szostakowicza, które posiadają w większości taki ładunek emocji - wręcz uzależniających - których nie sposób zignorować i zapomnieć. Taka mieszanka wybuchowa - patosu, liryzmu, ludowej żywiołowości, ironii, humoru, oraz budowania wspaniałego klimatu i brzmienia! Moja ulubiona 5 d-moll (świetne wykonanie pod batutą Rostropowicza) jest tak rewelacyjnie zinstrumentowana że naprawdę dobrze się tego słucha nawet jak ktoś ma styczność z Szostakowiczem po raz pierwszy. Co do innych wielkich kompozytorów współczesnych prócz Pendereckiego wspomnę choćby świetną Trzecią symfonię "Liturgiczną" Arthura Honeggera, Koncert na orkiestrę smyczkową Grażyny Bacewicz, Święto Wiosny Strawińskiego (i jego inne balety np. świetny Ognisty Ptak), Koncert na orkiestrę Bartoka, symfonia Turangalila Oliviera Messiaena itd.... Emocje gwarantowane! :-)

Trochę inną (co nie znaczy że mniej interesującą) bajkę stanowią dla mnie nowi kompozytorzy korzystający -w mniej lub bardziej ambitny sposób - z melodyki ubiegłych stuleci często w sposób minimalistyczny, bawiąc się motywami w zagmatwany rytmicznie sposób i kładąc często nacisk na brzmienie i budowanie klimatu jak np. Arvo Pärt, Kutavicius - wspaniały utwór Ostatnie obrzędy pogańskie, Giya Kancheli, Paweł Mykietyn, Steve Reich, John Tavener, Philip Glass jak również nasz wspaniały Henryk Mikołaj Górecki.

Heh, gdzie Rzym, a gdzie Krym? :) Sergiusz Prokofiew to był według mnie geniusz, taki co się trafia raz na xx lat wśród kompozytorów. Wprawdzie znam głównie Romea i Julię oraz ścieżkę dźwiękową do Porucznika Kiże, ale na pewno będę drążył go dalej. Jego muzyka wywołuje u mnie dużo emocji i podziwu. Porucznik Kiże to dla mnie, powiem kolokwialnie, best OST ever. ;)

>> bady, 2011-01-15 01:15:34
wiecie co, czytając was można dowiedzieć się, że wcześniejsi nie wywoływali emocji.
Albo nie wywoływali, albo jesteście wykastrowani."

Popatrz w jakim temacie piszesz i juz wszystko bedzie jasne :)

Ale oczywiscie, ze nie jestem "wykastrowany" z emocji klasycznych czy romantycznych. Requiem, czy koncert klarnetowy i koncerty skrzypcowe, albo pozne symfonie Mozarta, lub tez Mesjasz Haendla, albo choraly z kantat Bacha to zrodlo niewyczerpanych emocji. W obu koncertach Chopina znam kazda nute. Czasami (bardzo rzadko) wracam do Czajkowskiego, Brahmsa, Lista, Berlioza czy Schumana - ale to margines moich zainteresowań.

"Sergiusz Prokofiew to był według mnie geniusz, taki co się trafia raz na xx lat wśród kompozytorów"

Jest jednym z moich ulubiencow, choc docenienie geniuszu Prokofieva na podstawie muzyki filmowej to wyczyn dosc karkolomny ;). Polecam komplet koncertow fortepianowych Naxox/NOSPPR - Wit/Kun Woo Paik (nagrodzone wydawnictwo - mam je juz prawie 20 lat). Obowiązkowo komplet symfonii - polecam box EMI Ozawa/Berlińczycy, z bardzo przystępną "klasyczna" i oczywiscie koncerty skrzypcowe.
"Romeo i Julii" nie slucham, bo mam podle wydanie, a Porucznika Kize, choc dolączony do kompletu symfonii, sluchalem moze ze dwa razy ;)

Marcow, sluchalem wczoraj "Powiało na mnie morze snów.." Muzyka mnie rozczarowala, a moze nie potrafilem sie skupic bo wieksze emocje wywolywali szczypiornisci, ktorych mecz ze Slowacja ogladalem jednoczesnie ;))
Nic, co ostatnio wychodzi spod reki Pendereckiego nie robi nadzwyczajnego wrazenia. Ani slaby koncert fortepianowy, ani VIII symfonia, ani wczorajszy utwor. Wczoraj bylo milo i nastrojowo, ale wieksze wrazenie zrobila na mnie puszczona po koncercie Sinfonietta z 1994... Slychac tam bylo prawdziwego Pendereckiego.
Moze gdyby Polacy wyzej i bezpieczniej prowadzili na MS, bardziej skupialbym sie na muzyce ;)), a tak musze miec okazje do powtornego przesluchania, ale ogolnie bez rewelacji. Nawet maestro Gergijew poprowadzil utwor przewidziany na godzine w jakies 40 minut. Albo mu sie spieszylo albo nie podobalo ;)

Wczoraj w zastepczej sali filharmonii śląskiej świetowaliśmy 65. rocznicę dyrygenckiego debiutu oraz 85. urodziny jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich dyrygentów Jana Krenza.
Byl Beethoven i Brahms, oraz własna kompozycja maestra z 2004 r. - Aria i Perpetuum Mobile na orkiestrę smyczkową. Bardzo ciekawy utwór.
Po koncercie zdobylem sie na wizyte w pokoju dyrygenta, czego owocem jest cenny okolicznościowy wpis.
:)

Krenz wspolpracowal po wojnie z Fitelbergiem, a potem zostal jego nastepca w katowickim NOSPRze. Postac niewatpliwie wybitna.

No musze Ci powiedziec, ze osobiscie jestem bardzo podekscytowany, bo prace zwiazane z budowa nowej siedziby NOSPR-u juz podobno ruszyly. Ma to byc wyjatkowy gmach i wyjatkowa sala z niesamowita akustyka (obok Spodka).
Natomiast filharmonicy graja koncerty w smiesznej salce na Giszowcu - plus jest taki, ze mam rzut kamieniem. Wczoraj rozmawialem na fajce w przerwie z jednym z muzykow, ktory stwierdzil, ze remont filharmonii jeszcze potrwa z 1,5 roku. Prawdopodobnie az do prestizowego konkursu dyrygenckiego im. Fitelberga. Ale i ten gmach ma robic wrazenie (nowa sala kameralna, przeszklony dach etc). Projekty latwo dostepne w necie.

P.S.
Smieszne, bo ten sam muzyk modlil sie, zeby koncert bez wpadek doszedl do konca. Stwierdzil, ze maestro to gigant i w ogole, ale juz sluch nie ten i czasami trudno sie zorientowac co pokazuje ;) Ale wszystko bylo git - a Rapsodia wegierska na bis rozpalila publike :)

W Poznaniu aula AUM jest siedzibą naszej Filharmonii i ma wspaniałą akustykę, podobnie jest w Operze.
Obydwa budynki i cała ich okolica została zbudowana na początku XX w w niespełna pięć lat przez Niemców i całe szczęście.
w Latach 60-tych zaczęto poprawiać aule i wymieniono fotele na podobne do kinowych.Akustyka wtedy zupełnie siadła i szybko wrócono do starych. potem już nikt nic nie poprawiał.
Ostatnio po założeniu Klubu Muzycznego w Swarzędzu zaczołem organizować wyjścia do Filharmonii.
Jakie było moje zdziwienie gdy na dwa tygodnie przed koncertem nie było biletów. Ostatecznie wysłaliśmy delegata ni na dwie godziny przed koncertem kupiliśmy wejściówki. Na godzinę przed koncertem nie było nawet wejściówek.
Sal była pełna i dużo ludzi stało. Myślałem, że to wina popularnego repertuaru "West Side Story" ale w tym tygodniu na trzy tygodnie przed koncertem kupiłem ostatnie dwa bilety. Większą ilość udało mi się zarezerwować dopiero na 4 marca
http://www.filharmoniapoznanska.pl/

>> rafaell.s.cable, 2011-02-05 13:59:01
Oby nie w sali koncertowej, bo jak słychać np. w Krakowskiej Operze, a szczególnie w Łódzkim obiekcie zamiłowanie projektanta do szkła i dużych jego płaszczyzn nie wyszło dźwiękowi na dobre!

No cóż może to co opisywałem wyżej, to są efekty "oszczędności" na narzędzia pracy i nie wydanie pieniążków na odpowiedni program komputerowy dla projektanta. Taka pikna sala koncertowa Walta Disneya, czy Guggenheim Muzeum były projektowane z użyciem modułu programu architektonicznego firmy z której oprogramowania np. korzystają Boening , Airbus, Mercedes, Honda a nawet nasz rodzimy producent autobusów firma Solaris.



Zwykłe kolesiostwo. Za projektowanie oper ostatnio bierze się hołota, która z muzyką nie ma nic wspólnego, a na temat budowy obiektów akustycznych wie coś z naprędce przeczytanej książki. Ale wszyscy liczą, że projekt skompensuje drogi system nagłaśniający, który jest już zamontowany w każdej większej operze.

Muzyka hiszpanska jest bezposrednia i ekscytujaca. Szczegolnie bliski jest mi de Falla.
Takie rzeczy jak rewelacyjny "El amor brujo", koncert na klawesyn (napisany dla Wandy Landowskiej), "Noce w ogrodach Hiszpanii" czy własnie slynne " El sombrero de tres picos" to muzyka obok ktorej nie da sie przejsc obojetnie.
("Concierto de Aranjuez" mam w kolekcji, ale dawno nie sluchalem)
Goraco polecam wydawnictwo Decca "The Essential Falla". Od wielu miesiecy z najwieksza rozkosza siegam po ta muzyke. Szczegolne emocje wzbudzaja "Siete Canciones populares españolas" - siedem piesni hiszpanskich z fortepianem. Moim zdaniem to prawdziwe perly - u mnie wywoluja gesia skore. :)

Akurat XX wiek mi teraz nie po drodze, bo siedze chwilowo w pianistyce, co prawda na miare XX stulecia ale skomponowanej jednak wiek wczesniej ;'))

Widze Marcinie ze skusiles sie na Prokofieva w wykonaniu berlinczykow, ja juz kiedys o malo co tez tego boxu nie nabylem ze wzgledu na Ozawe, ale wlasnie orkiestra w tym konkretnym repertuarze mnie nie przekonuje, skonczylem wiec na Jarvim i jego szkockim towarzystwie, symfonie calkiem udane, ale Jarvi blyszczy dla mnie dopiero przy Szostakowiczu. Tego samego kompozytora inne dzielo na mniejsze sklad jak i w podobnym nastroju album znakomitego rumunskiego kompozytora (skrzypka i pianisty tez, choc nie wiem czy rownie zdolnego) George'a Enescu.

Neoklasycyzm ...... ciekawy temat , wlasnie chcialem cos napisac o neoklasycyzmie ,

Muzyka klasyczna byla tak ciekawa , melodyjna i bezpretensjonalna ze wielu kompozytorow XX wieku zaczelo pisac muzyke w tym stylu . Nie dziwi mnie to wcale. Romantyzm w muzyce jest duzym rozdzialem w muzyce powaznej ale
muzyka romantyczna jest dosc ciezka do sluchania . Beethoven , Chopin List Shuman .Chociaz Beethoven nalezy do klasykow ale to raczej pozny klasycyzm a wczesny romantyzm . Muzyka bardzo ciekawa ale
dosc ciezka , monumentalna . Duzo latwiej jest sluchac Mozarta Haydna np muzyka na wodzie . W klasycyzmie lubie bawili sie przy muzyce .

Ja takze wracam czesto do tej epoki i probuje cos zagrac w stylu Hayda lub won Beethovena . Ale nie jest to latwe poniewaz muzyk przesiakniety muzyka jaka slyszy komponujac chcac niechcac wykorzystuje skale nowoczesne w moim przypadku sluchajac popu np w hotelu w kiblu w czasie srania ( sam tego nie wlaczam w domu ) niestety jestem podatny na to co slysze. Staram sie brac tylko z muzyki klasycznej ale czasem sie nie da .

Nagralem ostatnio album tzw " easylistening" zeby ubiec juz krytykow ktorzy napisza ze to sie nadaje dla sluchaczy z kregu easylistening " wiec odrazu dalem do takiej kategorii . Zaloze do tego osobny watek i zapraszam przedewszystkim Badego do krytyki :)

No to bedziemy se mogli o 3ciej organowej Saint Saensa wkrotce pogaworzyc, bo juz do mnie idzie... :)
W ogole Faure i Saint Saens zamykaja krag francuski mojej kolekcji. Mam Debussego i Ravela (z moimi ulubionymi koncertami fortepianowymi - nie znosze Bolera !) Cudownego Poulenca (to wyjatkowo sympatyczna muzyka, wlasnie w neoklasycznym stylu), Milhauda (ida do mnie "Stworzenie Świata" i "Byk na dachu") oraz Messiaena.
Francuzka muza to jeden z filarow muzyki europejskiej, nie ma watpliowsci. Aha, jeszcze mi sie Cesar Franck przypomnial, mam jakas symfonie, ale to Belg..., choc z kregu francuskiego. :)

Chcialem sie pochwalic...
Dzisiaj dotarly do mnie sklarby, prosto z Nju Jorku.
A to dopiero poczatek :)

Mam "invoice" Mr Grossa (facet ma jeden z najwiekszych zbiorow tego typu na swiecie), a ow dokument stanowi "guarantee for life time to the buyer". A na odwrocie karty z podpisem Paderewskiego jest znaczek z pieczecia pocztowa ze szwajcarskiego Morges (gdzie mial posiadlosc), z data 27.12.1903, dane adresata (karta zostala wyslana do Lozanny). Prawdziwy rarytas.

Przyszedl jeszcze cytat muzyczny z z Synfonii Rustica, Andrzeja Panufnika z 1976.
Obok nosa przeszly autografy Szymanowskiego i rewelacyjna karta ze zdjeciem i dedykacją Henryka Wieniawksiego z lat 60tych XIX wieku. Troche sie spoznilem.

Fajne hobby.

>> marcow, 2011-02-23 16:15:13
Fajne hobby.

No fajne, tylko zastanawiam sie co odpowiedziec zonie na pytanie, ktore na pewno dzisiaj padnie ;))
Co gorsza, mam upatrzonego Rubinsteina i unikalnego Pawła Kochańskiego i mase innych skarbow , ale... nikt nie chce brac mojego Rudistora, znaczy, poki co, nie stac mnie... ;))

Znowu będzie ciekawy wieczór na Mezzo:

20:30 Pierre Boulez dyryguje dziełami Richarda Wagnera, Arnolda Schonberga i Albana Berga
koncert, 2009
wyk. Gustav Mahler Youth Orchestra, Akiko Suwanai - skrzypce

21:55 Bela Bartok: Koncert na orkiestrę
koncert, 2000
wyk. Orkiestra Filharmoników Berlinskich, dyr. Pierre Boulez

22:35 Igor Strawinski: 'Ognisty ptak' i 'Ognie sztuczne' op. 4
koncert, 2009
wyk. Orchestre de Paris, dyr. Pierre Boulez

Tylko jak to wszystko zobaczyć i nie zwariować! Dobrze że są powtórki. Tylko czasu coraz mniej.

Max - przynajmniej ja Cię dopinguję! - Świetne hobby. Jestem zachwycony.
Pokaż zbiory!

Później napiszę o idiotyzmach, których się dopuściłem - o zdjęciu z dedykacją.

Panufnika mam od wczoraj. Kochanski bedzie moj.
A o rekopisie Szymanowskiego moge se pomarzyc.

Zapraszam Gustaw, mozemy przy okazji zrobic jakis meet odsluchowy, tylko musisz sie spieszyc, bo jeszcze moment i zostanie mi Pro-Ject, budzetowe Beyery i ten niebieski discman od syna ;))

znajomy wygrzebał z fonoteki takie nagranie etiud symfonicznych Artura Malawskiego. Nagrane w latach 70tych.
Regina Smendzianka, Orkiestra Symfoniczna FN, Stanisław Wisłocki

http://wirez.wrzuta.pl/audio/9hhfRS4Igcb/artur_malawski_-_etiudy_symfoniczne

Max

Płyty Naxos są czasami niezłe,czasami jako jedyni prezentują przekrój twórczości mało znanych kompozytorów,ale napisałeś, ze właśnie zamówiłeś symfonie jednego z moich ulubionych kompozytorów-Brucknera.
I tutaj se boje żebyś nie przeżył rozczarowania,ponieważ gigantyzm warstwy muzycznej tych utworów jest tak wielki,że radzili sobie z nim tylko najwięksi dyrygenci,pod słabą batuta nieraz wychodzi karykatura tych dzieł.

O Giulini to klasa,bałem się że wziąłeś właśnie coś z Naxosa.

Pzdr.

Pastwa

Również mam podobnego bzika,chociażby w/w symfonie Brucknera posiadam tak na oko w 20-30 wykonaniach,o Beethovenowskich interpretacjach nie wspomnę!

Co do Schumanna faktycznie jest niesamowicie trudny do odegrania , do mnie właśnie idzie czwarta w interpretacji Klemperera zremasterowana przez Esoteric tu jestem pewny ,że się nie zawiodę.

Nie gromadze roznych wykonan i interpretacji, bo wole siegac po muzyke, ktorej jeszcze nie znam. Ale mam przyklady z wlasnej kolekcji, muzyki, ktorą trudno w czyims wykonaniu zaakceptowac, daletego szuka sie alternatywy.
Przypomnial mi sie VIII kwartet Szostakowicza w wykoniu Fitzwilliam SQ, poprowadzony w szaleńczym, diabelskim wprost tempie, ktore mnie nie przekonuje i dziwi. Generalnie jestem zadowolony z tego boxu i tego wykonania, ale mam tez symfonie kameralna op110 (Symfonie Szostakowicz/Aszkenazy box DECCA) oparta na w/w kwartecie, zorkiestrowanym przez Rudolfa Barszaja i tempo jest zupelnie inne, a i utwor nabiera calkowicie innego wyrazu. Jest czas na zadume i kontemplacje, zamiast instrumentalnego wyscigu, kto pierwszy na mecie... Mysle, ze wlasnie wybor temp, jest jedna z podstawowych kwestii, od ktorych zaczyna sie praca nad wykonaniem.
Polecam symfonie kameralna op 110 (czyli zorkiestrowany VIII kwartet). Wrazenie wstrzasajace - trzeba tego posluchac.
Mam trzy wersje obu koncertow Chopina, powtarzaja mi sie niektore symfonie Mahlera (zamierzam kupic specjalny box od DG), ale miec w kolekcji 20 wykonan tego samego utworu ?? Tylko po co ? ;))

Przy okazji wklejam zawartosc owego boxu mahlerowskiego, na ktory sobie ostrze zeby:
"Each symphony gets a different conductor, (listed here in alphabetical order) and the list is awesome: (according to Universal) Abbado (No. 6), Bernstein (No. 5), Boulez (No. 4), Chailly (No. 10), Giulini (Das Lied), Haitink (No. 3), Karajan (No. 9), Kubelik (No. 1), Mehta (No. 2), Sinopoli (No. 7), and Solti (No. 8). The orchestras are the finest in the world: Berliner Philharmoniker, Chicago Symphony Orchestra, The Cleveland Orchestra, Royal Concertgebouw Orchestra, Philharmonia Orchestra, and Wiener Philharmoniker."

Robi wrazenie, musicie przyznac. Bede go mial.

Oczywiscie sa przyklady odwrotne, gdy nalezaloby zagrac z ogniem i w zdecydowanym tempie, a muza ciagnie sie jak flaki z olejem (jak u Floydow ;))
Nie wiem co gorsze...

Poematy Straussa to male arcydzielka. Kunsztowne, zywe, radosne, muzycznie zageszczone.
Az sie wierzyc nie chce, ze facet tworzyl podobnego rodzaju muzyke rownolegle z Schonbergiem, Webernem, na kilkadziesiat lat przed ryczaca awangarda lat 50tych, gdzie melodyka, czytelna motywika, radosc wynikajaca z obcowania z trescia muzyczna to... archaizm, wstecznictwo, przezytek, obciach.

Chętnie poszłabym na koncert z Tobą...

Marcow nie chce iść ze mną na koncert...No cóż! Ale dzięki Max za miłe słowa.

W tak zagonionym swiecie można przegapić ciekawe koncerty
Gustav Mahler w świecie baśni
11 marca Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Jacka Kaspszyka, połączone chóry: Filharmonii Wrocławskiej i Camerata Silesia oraz soliści wykonają Das kllgende Lied Gustava Mahlera. Transmisja w Dwójce o 19:00. tagi: Camerata Silesia, Chór Filharmonii Wrocławskiej, Ewa Wolak,

Potwierdzam. Wspaniały koncert.
Byłam tam- bardzo mi się podobało.
Obcowanie z żywą muzyką to wspaniała sprawa.

>> marcow
11 marca Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach pod dyrekcją Jacka Kaspszyka, połączone chóry: Filharmonii Wrocławskiej i Camerata Silesia oraz soliści wykonają Das kllgende Lied Gustava Mahlera."

Bylem na koncercie.
Na kims, kto dobrze zna i ceni cala symfonike Mahlera (symfonie 1-10), mlodziencza kantata-ballada nie moze zrobic nadzwyczajnego wrazenia. Pamietam opad szczeki przy pierwszym zetknieciu z V symfonia, a potem wiele emocji zwiazanych z poznawaniem kolejnych. W piatek niczego nowego nie uslyszalem, a emocji bylo jak na lekarstwo. Wynudzilem sie i tyle.
"Das klagende Lied" - to mi nic do piatku nie mowilo, ale kolekcji plytowej na pewno nie zasili.

W mojej kolekcji coraz wazniejsza role odgrywa muzyka polska. Ostatnio raczę się na zmiane Grazynką Bacewicz i Markiem Stachowskim. Uczta panowie !
Siega sie po klasykow, odkrywa muzyke europejska i swiatowa, kroluja w kolekcjach klimaty niemieckie, rosyjskie i francuskie...
Powiem Wam, ze lubimy chwalic cudze, ale swego z cala pewnoscia nie znamy. Nie znamy i znac nie chcemy. A radosc i satysfakcja sa olbrzymie, kiedy obcuje sie z polska muzyka przez najwieksze "M".
Polecam znakomite utwory na wiolonczele Stachowskiego, swietna kameralistyke Bacewiczówny (znajdziecie ta plyte w kazdym dobrym sklepie, DG -Zimerman/Danczowska!), zwlaszcza I kwintet i II sonate fortepianowa.
Warto posmakowac koncertow fortepianowych: Panufnik/Lutosławski/Szymański.

Czekam na plyty z muzyką Tadeusza Bairda i konerty skrzypcowe Bacewiczowny.

Marek Stachowski
1.Concerto per violoncello ed orchestra d’archi (1988)
2.Adagio ricordamente (1999)
3. Recitativo e la preghiera

Ktos slucha Simeona, komus sie podoba taka holenderska pianistyka ?

http://www.youtube.com/watch?v=EWWAH0xe7Pc&feature=related

>> pastwa, 2011-03-17 20:53:13
Ktos slucha Simeona, komus sie podoba taka holenderska pianistyka ?

http://www.youtube.com/watch?v=EWWAH0xe7Pc&;feature=related

Jak dla mnie zbyt monotonne.


--------------------------------------------------------------
http://www.youtube.com/watch?v=UbT9wHaB-08

Akira:

Szukaj nagran z Lydia Mordkovitch, jak ponizsze.

To może być to czego szukam *.*

Czasami (czyt. prawie zawsze xD) mam ochotę "uciąć sobie świat", zostawić tylko muzykę i siebie ;D

Coś jak wędrówka ulicami miasta, z którego zniknęli ludzie - magiczne uczucie ;D

Kwestia gustu ^^

podaj jakiś przykład twojego ulubionego utwory z tego typu :3

>> pastwa

O! Od razu lepiej :D Takie plynne, falujace dzwieki. To lubie!


--------------------------------------------------------------
http://www.youtube.com/watch?v=UbT9wHaB-08

18.03.2011 /piątek/ godz. 19.00 Sala Koncertowa Akademii Muzycznej w Katowicach
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej, Mirosław Jacek Błaszczyk – dyrygent
Roman Lasocki – skrzypce, prowadzenie
Małgorzata Wasiucionek, Anita Wąsik – skrzypce
-------------
Karol Szymanowski – I Koncert skrzypcowy op. 35
Witold Lutosławski – Partita
Jean Sibelius – Koncert skrzypcowy d-moll op. 47

Bardzo udana impreza ! Wreszcie udalo mi sie odwiedzic gmach i nową salę Akademii Muzycznej. Jestem zachwycony. Nowoczesna, piekna, ze swietna akustyka sala, polączona z uczelnią i bogatym zapleczem. Obok studio nagrań ! Dodatkowo ciekawa wystawa wyrobów lutniczych pracowni z Zakopanego. Rewelacja.

Roman Lasocki poprowadzil koncert. Fantastyczny facet. Sam byl solista w Particie Lutosa. Solistkami koncertow byly urocze, utalentowane panienki - uczennice profesora Lasockiego. Siedzialem jak zwykle na tyle blisko by delektowac sie zaawansowaniem technicznym i uroda dziewczyn :))
Ledwo dojechalem z roboty, jeszcze sniezyca sie rozpetala, ale warto bylo !

Polskiej muzyki ciąg dalszy:
Andrzej Panufnik, Uwertura Tragiczna, Nokturn, Epitafium Katyńskie i inne - Orkistra Symfoniczna Polskiego Radia, Borowicz (CPO)

Znakomita, pulsujaca, zagęszczona emocjonalnie muzyka.
A jeszcze 10 symfonii i kilka koncertow, nie liczac kameralistyki do odkrycia.
Przeczytalem druga dostepna na rynku ksiązke o Panufniku i jego tworczosci (A.Panufnik i jego muzyka/Tadeusz Kaczynski PWN). Nieprawdopodobny zyciorys/znakomity muzyk.
Polecam.
Tylko komu ? ;)

Ja też zwróciłem uwagę na Panufnika, kiedyś nawet o nim wspominałem w tym temacie.
Niestety znam go tylko z radia. Ale zawsze słucham z przyjemnością!
W Polsce pewnie zapomniany, jego córka też jest utalentowana muzycznie

Wczoraj w systemie wielokanałowym słuchałem miedzy innymi wykonania utworu Toru Takemitsu p.t.

"Sky Horse and Death" taka muzyka to też już ubiegły XX wiek (1958r) Polecam to moje przypadkowe odkrycie.

Jutro na Mezzo będzie ciekawy wieczór:

20:30 W hołdzie Dymitrowi Szostakowiczowi
koncert, 2009

wyk. Orkiestra Filharmonii Praskiej, Radek Braborak, dyr. Jakub Hrusa

22:00 Debussy Quartet interpretuje dzieła Dymitra Szostakowicza
koncert

>> Max, 2011-04-17 11:35:48

(...)niektore klimaty zywcem wyjete z symfoniki mistrza Gustawa



Max, nie pisz o tym otwartym tekstem bo popadnie chłop w samozachwyt !

A przepraszam, ostatnio chwalil sie Dworzakiem. "Z nowego swiata" to jednak nudziarstwo. Bardzo natomiast lubie "Stabat Mater".

>> Max, 2011-04-17 11:49:23
Mistrz Gustaw, ktorego masz na mysli, zajmuje sie "Floydami" i innymi takimi.


O, ciekawe. Czy wiadomo które kawałki są jego autorstwa ? :-)

>> Ahmed, 2011-04-17 11:54:37
>> Max, 2011-04-17 11:51:59
bardzo natomiast lubie "Stabat Mater".

Kompletne nudziarstwo i katastrofa muzyczna ;-)"

Mowisz o Pink Floyd ? ;)

Forma oratoryjna - kantata, wymusza okreslona stylistyke. "Stabat Mater" Dworzaka to harmonijna i klasycznie piekna muzyka.
No dobra, Dziewiatą tez sie da sluchac... Ale jak sie ma do dyspozycji tyle daleko lepszej muzyki ?? :)

Max
Super że pod pasowała Ci IX Brucknera,w takim razie o pozostałe symfonie nie masz się co martwić,też Ci podejdą.

Niestety jako niepoprawny romantyk muszę zaprotestować,przeciwko niesłusznemu potraktowaniu IX Dworzaka.
Rozumiem że bardziej lubisz muzykę XX wieczną,ale Dworzak,a szczególnie jego ostatnia symfonia,to jeden z najwspanialszych romantycznych utworów,który ilością nagrań płytowych i wykonań, po prostu broni się sam.
Na pewno nie jest nudny,przecież ileż tam emocji i uczuć.

Myślę,że sami Czesi mogą być z Dworzaka bardziej dumni,niż np my Polacy z Chopina,bo nawet on w świecie nie ma takiej pozycji!
pzdr

Na tej samej plycie jest Larghetto z Serenady na smyczki. Przepiękne. (op 22)

W.A. MOZART, "REQUIEM" KV 626

Mam dwa wykonania: Wiedeńczycy/Kertesz oraz Academy St Martin in the Fields/Marriner
Pierwsze nagranie dosc archaiczne (66r), wlasciwie nie sięgam po nie. Drugie - referencyjne, znakomita interpretacja Nevilla Marrinera.
Pierwszym aspektem, ktory natychmiast rzuca się w uszy, jest wykorzystanie chóru męsko - chłopięcego, co daje znakomite efekty. Partie wysokie wypadają świeżo i spontanicznie, w odróznieniu od zawodzenia starych bab, jak w kolędach Mazowsza ;)) u Kertesza.

Pozycja, ponad wszelką wątpliwość, obowiązkowa.

I ja nie chwaląc się mam z 10 wykonań.
Osobiście dla mnie najlepsze nagranie to interpretacja Giuliniego,który jak nie wielu potrafił panować nad orkiestrą,chórem i solistami.
Jeśli chodzi o solistów to najlepszych miał niezbyt lubiany w Polsce Karajan.
Całe szczęście że nikt nie poleca bardzo modne ostatnio i promowane przez media pseudo wykonania na tak zwanych instrumentach z epoki takich panów jak Gardiner,Herreveghe,Hoogwood czy inni.gdzie nie wiele Mozarta i wielkiej powagi mszy.

A konkretnie to wykonanie, które wkleił Max. Jak widać Max też korzysta z torrentów. A fe !

A interpretacja Marrinera/Philips podawana jest za wzorcową m.in w tym albumie:
(mnie się to wydawnictwo bardzo przydaje - często z niego korzystam)

Ale w/w plyte mam juz jakies 15 lat.

>> Max, 2011-04-23 11:08:01
Rozumiem idee: najpierw sie pozytywnie nakrecasz, zeby w dalszej kolejnosci muzycznie wyciszyc... ;-)))

W końcu audiofilia to jest jakaś forma spełnienia :-)

Max mam tę biblię i sobie bardzo chwale. Ale polecam obejście konkretnych utworów dookoła. Np. słuchałem różnych wykonań Carmina Burana (poza tym zalecanym) i trafiłem jedno genialne a pozostałe to jakieś nużyzny śpiewane przez stetryczałych zakonników.

>> markooo35, 2011-04-23 13:51:22

Zobacz kto rekomenduje i będziesz miał o tym jakieś pojęcie.

Rafaell

Właśnie wcześniej napisałem ze głownie angole.

Rafaell

Przecież wcześniej wyraznie napisałem,że nie polecam tej pozycji dla początkujących słuchaczy klasyki.
Ktoś kto już jest osłuchany i tak sam sobie potrafi wyrobić zdanie.
Jeśli jednak będzie się kierował od początku np.tylko tą publikacją to ominie wiele wspaniałych interpretacji i tylko oto mi chodziło.

Alez Markoo, przeziez nie wolno patrzec na ten album przez pryzmat najlepszych nagran/interpretacji w historii" -te zawsze bedziemy oceniac przez pryzmat wlasnych preferencji. Tu chodzi o najwazniejsze dziela/utwory jakie kiedykolwiek powstaly. Pod tym wzgledem jest to opracowanie bezcenne. Ja nie wybralem stamtad jeszcze dla siebie ani jednej plyty, za to sporo od dawna mam w swojej kolekcji.
Wystarczy przeczytac wstep:

"(...)Czy mozna jednoznacznie i ostatecznie wskazac na dana interpretacje jako lepsza od wszystkich innych ? Oczywiscie, ze nie. Po pierwsze, odbior danego wykonania jest sprawa bardzo indywidualna. Wystarczy przeczytac recenzje roznych krytykow na temat koncertow lub plyt, zeby sie przekonac, ze nawet ci, ktorzy o muzyce wiedza wszystko, nie wyrazaja zgodnych opinii(...)"

I tak dalej..., jesli wczesniej nie zapoznales sie z przedmowa, zrob to, bo warto.

Dlatego ja mam w nosie zaproponowane nagrania, choc jesli jakies wyda mi sie ciekawe a bedzie dostepne, to oczywiscie chetnie po nie siegne. Ale przepiekne, albumowe wydanie z czesto nieslychanie interesujacymi i unikalnymi zdjeciami, no i chronologiczne, podzielone na epoki zestawienie kompozycjii z podana data powstania i krotkim acz tresciwym opisem dziela i historii jego powstania...
Dla mnie rewelacja. Korzystam nader czesto.

>> Max, 2011-04-23 16:23:47

No to może stwórzmy sobie własny przewodnik :)

"Utwory w dobrych miodnych wykonaniach-niekoniecznie poprawnych, których należy posłuchać nim strzelimy w kalendarz"

Rafaell poleca :)

Carmina Burana Officium Lusorum-Millenarium Coeur de Chambre de Namur Psallentes

Absolutnie nie poprawna interpretacja ale jaka miodna :) jak ktoś lubi Christinę Pluhar to wie o co chodzi ;)

Ostatnio mało słucham muzyki współczesnej,ze względu na ko;ekcję płytwinylowychktóra rozrasta się w zastraszającym tempie.
Mam już ponad 300 analogów.Niestety XX wiek nie jest łatwo dostępny w drugim obiegu. Ostatnio przybyło mi dużo muzyki barokowej wfajnych wykonaniach ale też trochę Szostakowicza.
Dzisiaj na Mazzo ma być jego XV symfonia, warto posłuchać i zobaczyć!
Brahms z innej epoki ale też warto

20:30 Amsterdam 2010: Koncert skrzypcowy D-dur op. 77 Johannesa Brahmsa i XV symfonia op. 141 Dymitra Szostakowicza
koncert

wyk. Royal Concertgebouw Orchestra, Frank Peter Zimmermann, dyr. Bernard Haitink

Szukając wśród moich płyt Szostakowicza XV symfonii natrafiłem na jego Preludia op. 87.
Dawno tego nie słuchałem a od tego zaczęła się moja przygoda z Szostakowiczem.
Mam je w dwóch wykonaniach: Nikołajewej i Jarretta sam nie wiem, które lepsze.
Na początku nie mogłem się przyzwyczaić do wersji Jarretta, ale teraz ją akceptuję i mi się podoba.
Nikołajewa jako Rosjanka wykonuje preludia moim zdaniem bliżej intencji autora a Jarrett więcej bawi się dźwiękiem.
Krytycy pewnie by go zjechali.
Ja gorąco polecam obydwie wersje

Max
Bardzo możliwe, że mamy przegląd osobowości w Białym, ale ja głównie przeglądam ekran komputera.
Ambicja mnie zżera i zamiast chodzić na koncerty piszę prace naukowe.
Strawińskiego słucham czasem (dyryguje V. Gergiev - ostatnio dostał nagrodę za najlepsze CD roku od BBC Music - Romeo i Julia).
:)

Wiem, ze muzyka jest tylko malo istotnym dodatkiem na forum, tym niemniej napisze slow kilka bo jest o czym :)

"Les six" - Grupa sześciu, dzialająca we Francji w latach 20-stych. Do tej pory sporo o nich czytalem, ale malo poznalem muzyki. W zasadzie znam w calosci Francisa Poulenca, ktorego tworczosc jest zjawiskiem wyjatkowym, ze wzgledu na prostote, dowcip, szczerosc i brak zadęcia. Absolutnie cudowna muzyka.

Dariusa Milhauda do tej pory męczylem i zmęczyc nie potrafilem; Symfonie 4,8, koncert fortepianowy - muzyka nieprzekonywująca, po którą chce się powtórnie siegac, ale efekt zawsze ten sam - znuzenie i rozczarowanie.
No a pisze to wszystko bo ostatnio doznalem olsnienia związanego z Milhaudem: Balety, "Stworzenie Świata", "Byk na dachu", "L'Homme et son desir" to prawdziwe odkrycie (NAXOS, Orchestre National de Lille, Jean-Claude Casadesus). Nowy wymiar muzyki Dariusa Milhaud. Świeżość i oryginalne pomysly, jazzowe klimaciki, dowcip i prostota (jak u Poulenca), po prostu znakomita muzyka, ostatecznie zrywająca z gęstą i przeciągniętą hiperemocjonalnością a'la Mahler ;) Tutaj kompozytor puszcza do nas oko, upraszcza język i sprawia, ze gęba od poczatku do konca smieje sie od ucha do ucha. Gorąco polecam !

Kolejny czlonek "Les six" - Arthur Honegger. Bardzo ciekawa muzyka. Ostatnio przyszly z NAXOS-u: Symfonia Liturgiczna no.3, slynny "Pacific 231", "Rugby", i inne drobiazgi. Nie ma opadu szczeki jak przy Milhaudzie, ale chce sie do tego wracać.

Reszta grupy to Auric, Durey i Tailleferre - nazwiska zdecydowanie mniej znane. Nie mialem z muzyka ww tworcow zadnego kontaktu.

Jesli chodzi o francuską muzę, nie zdazylem jeszcze rozpakowac "Requiem" Faurego, za to na okrągło wałkuje w samochodzie trzecią "organową" Saint Saensa. Fajna, poznoromantyczna muzyka. Nie ma tam zadnych zaskakujących klimatow, choc motyw organowy i fortepianowa wstawka ozywiają calosc. Wlasciwie mam juz dosc tej symfonii, ale nie chce mi sie zmienic plyty ;))

Nie sadzilem, ze żabojady napisaly tyle dobraj muzyki. Jestem pod coraz wiekszym wrazeniem. Z drugiej strony, jesli mialbym wskazac okres, ktory najbardziej sobie cenie w historii muzyki, bylaby to pierwsza polowa XX wieku. A stolica nowej muzyki tamtego okresu, to ponad wszelką wątpliowsc - Paryz...

Wczoraj orkiestra NOSPR-u zakonczyla sezon koncertem w calosci poswieconym muzyce Strawińskiego. Apollo i muzy, Ognisty ptak i Scherzo a la russe poprowadzil maestro Jerzy Maksymiuk.
Barwna postac, wyrazisty interpretator, pozytywny czlowiek, historia polskiej dyrygentury. Bardzo to bylo mile na zakonczenie sezonu.

Ognistego Ptaka lubie i znam od zawsze, Apollo i muzy i Scherzo a la russe slyszalem po raz pierwszy.
Bardzo cenie muzyke Strawińskiego, choc nigdy nie nalezal do moich ulubionych kompozytorów. Jego zdeklarowana antyromantycznosc, calkowite zerwanie z estetyka 19tego wieku, odrzucenie emocjonalnosci symfonicznej z epoki Wagnera, Brucknera, Sibeliusa czy Mahlera, dalo muzyce XX wiecznej poteżnego kopa, ale... ja nigdy nie potrafilem sie muzyką Strawińskiego prawdziwie "nakręcic", calkowicie w niej zatracic. To wlasnie brak elementow postromantycznych, przekreslenie tej romantycznej egzaltacji (ktora czesto skutkuje oderwaniem sie od rzeczywistosci, zatraceniem w gęstej tresci muzycznej), sprawiaja, ze odbieram jego muzykę jako nieco suchą i beznamiętną. Oczywiscie dynamiki, ekspresji, kontrastow i emocji w takich utworach jak Święto Wiosny, Ognisty Ptak czy Pietruszka w zadnym razie nie brakuje, ale sa to emocje wynikające z estetyki ekspresjonistycznej, a nie tradycji romantycznej.
Pozniejszej muzyki, tej neoklasycznej, slucham zawsze z wielkim zainteresowaniem i bardzo chetnie, ale prawdziwych emocji angazuje nie za duzo... Ostatnio kupilem dwuplytowy album z m.in. od dawna poszukiwanym koncertem "Dumbarton Oaks". Ciekawa muza, i tylko tyle.
Chyba ulubionym utworem Strawińskiego jest koncert skrzypcowy. Zdecydowanie znakomita muzyka. Mam stare nagranie od DG (BSO/Ozawa/Perlman) gdzie obok koncertu Strawiskiego jest jeszcze drugi, rewelacyjny koncert Albana Berga. Bardzo sie do tej muzy przywiązalem - gorąco polecam.

P.S.
Zaczynam piętrowo układać włane wpisy w tym temacie. Dajcie znac czy to jeszcze kogo interesuje. Jesli nie, to se przestane "strzepic jezyk".

Odpowiadasz na wpis
>> Max, 2011-06-18 10:58:19
Jesli nie, to se przestane "strzepic jezyk".

Pewnie że interesuje. Ja podzielam wiele z tego co piszesz o wykonawcach i utworach.

O godz 20 gdyby ktoś chciał posłuchać oczywiście.

Jaka szkoda że Mietek żył tak krótko,pewnie powstało by jeszcze wiele wspaniałej muzyki.

Przepraszam wszystkich o godz 20 w programie drugim pod batuta maestro Skrowaczewskiego zabrzmi 41 symfonia Mozarta i 3 symfonia Brucknera, a nie 8.
Na stronie internetowej programu drugiego można posłuchać wywiadu z dyrygentem.

no cóż trochę zwiedzał tej europy a w samotni w Tybecie nie mieszkał :)

Nie ten czas ale co tam :) Jeden vinyl ale jaki :)

Najpierw 2str. Poulenc Stabat Mater a teraz perełka; Artur Honegger słucham dziś 3 raz :) Une Cantate de Noël : for baritone, children's and mixed choruses, organ, and orchestra.
Czech Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Libora Peska. Płyta niestety nie moja :(

http://audiolifestyle.blogspot.com/2011/06/alex-ross-reszta-jest-haasem-suchajac.html

ciezko byloby polecic cos lepszego od tej pozycji - swietna narracja, przystepny styl, szeroka panorama, profesjonalna elokwencja... skutecznie likwiduje pewien charakterystyczny dla audiofilow rodzaj matolectwa.

Tym bardziej mi szkoda Kasprowicza , dzisiaj pewnie jeździł by na rowerze górskim

Przez wile lat unikałem oper Szostakowicza. Ale niedawno kupiłem jago operę "Nos" i mi się spodobała.
Gdy zobaczyłem w zapowiedziach Mezzo zwiastun "Lady Makbet mceńskiego powiatu"postanowiłem ją zobaczyć
Wstrząsające przeżycie, wersja odbiegająca od oryginalnej, ale świadcząca tylko o genialności autora, pisał jąna początku lat 30-tych.Premiera “Lady Makbet mceńskiego powiatu” odbyła się 22 stycznia 1934 roku.
Polecam można ją zobaczyś na Mezzo
http://www.ruchmuzyczny.pl/PelnyArtykul.php?Id=528

Fragment artykułu "Gorzkie gody" Tomasza Cyza
http://tygodnik2003-2007.onet.pl/0,1241897,druk.html

Gorki w liście do Stalina z marca 1936 r. pisał: “Szostakowicz żyje w tym, co słyszy, co jest światem dźwięków. Chce te dźwięki organizować, z chaosu tworzyć melodię”. Aż tyle... Kiedy przyglądam się historii życia kompozytora, kiedy słucham jego muzyki, wierzę, że żadna cenzura - ani moralna, ani polityczna, nie jest w stanie zniszczyć prawdziwej, czystej sztuki. Tylko tyle.

Poczatek sezonu koncertowego coraz blizej. Strasznie sie cholera ciesze.
Poki co, w domu mam na tapecie trzech gigantow, kompozytorow nie z pierwszej lini, ale osobowosciowych wielkoludow, ktorzy wniesli sporo do muzycznej spuscizny.
Alban Berg, Paul Hindenmith, Michael Tippett.
Pierwszy wykorzystal dodekafonie w taki sposob, ze z najwyzszym zainteresowaniem i wielka przyjemnoscia mozna sie w tej muzyce zanuzac. Nie jest prosta i jednowymniarowa, ale frapujaca i klimatyczna.
Hindemith i Tipett to kompozytorzy tworzacy w stylu neoklasycznym, nawet neobarokowym (Hindemith). Klimaty sprzed kilkuset lat przetworzone i zaprezentowane w jezyku XX wiecznym robia wielkie wrazenie. Ta muzyka zostaje na cale zycie...

Polecam gorąco całą trójkę:

Boulez conducts Berg - Sony Music Box - (Lulu suite, Chamber concerto, Violin concerto (rewelacja!) i inne)

Tippet - Marriner, Solti, Davis - Decca Box - (Symphonies, Concertos, String Quartets i inne)

Hindemith - Cello concertos, Organ Concertos i wiele innych.

P.S.
Gustawowi polecam w szczególnosci ! To doskonala muza.
Hitlerowi, Stalinowi, Ahmedowi i innym... nie polecam.
:)))

Max
Konkurs leci na bieżąco w Dwójce.

Jutro idę na taki koncert

ORKIESTRY EUROPY

Malena ERNMAN - mezzosopran
Teodor CURRENTZIS - dyrygent
Mahler Chamber Orchest


Program:
Dymitr Szostakowicz
Symfonia kameralna op. 110 bis
Benjamin Britten
Phaedra op. 93
Luciano Berio
Folk Songs
Sergiusz Prokofiew
Symfonia klasyczna op. 25, nr 1

Projekt jest realizowany w ramach Sezonu Kultury Nadrenii Północnej-Westfalii w Polsce 2011/12./ Das Projekt findet im Rahmen der Kultursaison NRW in Polen 2011/2012 statt.


7 listopada 2011 (Poniedziałek)
godz. 19, Aula Uniwersytecka