paww
Głowicy amorficznej nie można bezkarnie ot tak sobie wsadzać gdzie popadnie :-)

Inna głowica to zupełnie inne ustawienia parametrów wyjściowych. Wcale nie dziwię się, że jak zapodałeś ją do TC-K400 miałeś kłopoty z nagrywaniem.

Głowice Sendust faktycznie pojawiły się w magnetofonach razem z pojawieniem się taśm metalowych w 78-79 roku, z dwóch powodów:
1) własności magnetyczne pozwalające na przepuszczenie silnego sygnału z wysokim prądem podkładu (głowice permalojowe czy ferrytowe nasycały się magnetycznie przy tak dużych prądach)
2) duża odporność na ścieranie (wczesne taśmy metalowe były znacznie silniej ścierne od pozostałych typów; później podobno to poprawiono i późniejsze taśmy metalowe podobno nie różniły się znacząco pod tym względem od innych typów).
W przypadku głowic Sendust spotkałem się też z nazwą AlSiFer, bo jest to stop aluminium, krzemu i żelaza. Głowice Sendust w firmowym wykonianiu JVC nazywają się SA - SenAlloy.
Jakoś zniknęły z magnetofonów po pojawieniu się głowic amorficznych w latach 80-tych, a jednocześnie w wielu tańszych magnetofonach zaczęto stosować utwardzony permalloy, o właściwościach magnetycznych nieco zbliżonych do Sendustu, a więc pozwalający nagrywać taśmy metalowe, i bardziej odporny na ścieranie niż zwykły permalloy.
W latach 70-tych stosowano czasem głowice ferrytowe (np. Sony F&F - Ferrite&Ferrite), twardsze niż permalojowe, ale podobno nieodpowiednie dla taśm metalowych. Natomiast powszechnie stosowano ferryty w głowicach kasujących; lepsze kasujące miały połączenie ferrytów i sendustu.
Głowice SD stosowane przez Sony w latach 80-tych i 90-tych to chyba nie Sendust. Sony w danych technicznych podaje że SD to Super Density Head (czyli głowica o super gęstości, cokolwiek by to miało znaczyć) - myślę, że to utwardzany permaloj, jak u niemal wszystkich.
Jak się poczyta teksty niektórych producentów, można czasem znaleźć trochę więcej informacji. Dużo rzeczowych informacji natury technicznej, o zastosowanych rozwiązaniach, czasem podawali Japończycy na początku lat 80-tych, szczególnie o taśmach metalowych, które były wtedy nowością, i o specjalnych niezbędnych dla nich głowicach. Później instrukcje stały się coraz bardziej lakoniczne, a tajemnicze nazwy miały znaczenie bardziej marketingowe niż faktycznie służyły informacji.
Ale pamiętam, że gdzieś wyczytałem w opisie jakichś głowic, że było to połączenie materiałów amorficznych ze stopem sendust, i jeszcze były tam jakieś ferryty...

Ktore z czesto dostepnych z drugiej reki modeli maja głowice amorficzne?

Z tego co kojarze to chyba amorficznych nie rozmagnesowywac demagnetyzerami.

>> Reaper, 2008-07-08 15:05:46
Ktore z czesto dostepnych z drugiej reki modeli maja głowice amorficzne?

Z tego co kojarze to chyba amorficznych nie rozmagnesowywac demagnetyzerami.

Ja nie wiem skąd się to bierze... Tzn chyba wiem Korwin palnął kiedyś na AS takiego kwiatka i ludzie powtarzają.

Jak najbardziej rozmagnesowywać. Nie rozmagnesowujemy głowic w magnetofonach DCC! Tylko!

Z całą pewnością nie wolno demagnetyzować głowic cienkowarstwowych, magnetorezystywnych. Stosowane one były jako odczytujące w magnetofonach DCC oraz Technicsach AZ6 i AZ7. Działają one na zupełnie innej zasadzie niż zwykłe głowice - magnetyzm taśmy zmienia rezystywność elementu głowicy przed którym taśma się przesuwa.

Głowice amorficzne należy demagnetyzować jak wszystkie inne normalne głowice. Natomiast ważne jest, że w niektórych magnetofonach (np. Nakamichi), w których głowice wyposażone są w specjalne prowadnice taśmy, podnoszące filc dociskowy na resorze, nie należy stosować kaset demagnetyzujących w których cewka dosuwana jest do głowicy na jakimś suwaku, napędzanym od szpulek.
To samo dotyczy także stosowania kaset czyszczących opartych nie na taśmie, tylko na jakichś mechanizmach "jeżdżących" po głowicy.

Głowice amorficzne stosowane były w pewnej liczbie lepszych magnetofonów w latach 80-tych, i to nie tylko trzygłowicowych, ale także dwugłowicowych. Stosował je np. Technics (pod nazwą AX), Kenwood, Pioneer, i inne firmy. Pod koniec lat 80-tych ustąpiły jednak miejsca tańszym głowicom z twardego permaloju, a głowice amorficzne stosowano tylko w najlepszych, najdroższych modelach, chwaląc się tym zresztą za każdym razem. Ponieważ głowica amorficzna przydawała magnetofonowi prestiżu, zawsze można znaleźć o tym informację, czy to na samej głowicy, czy też na klapce kasety lub tp.

To chyba najzabawniejsza aukcja.

http://www.allegro.pl/item397328862_kaseciak.html

Hehe może się okaże, że to jakiś SONY ES ;)

http://www.allegro.pl/item394628409_radiotechnika_export_prl_do_cccp_antyk.html

Wynika z opisu, że radzieckiej (CCCP) produkcji magnetofon ponoć był produkowany w PRL i wysyłany do CCCP.
To, że za wagon rudy żelaza otrzymywanej z CCCP wysyłaliśmy wagon stali to była normalna praktyka ale co do magnetofonu to mam wielkie wątpliwości.
P.S.
Takowy mam w swoich zbiorach lecz to z za wschodniej granicy produkt .

>> Marek-41, 2008-07-10 11:59:00

Mam jak wspomniałem taki sam model ( MP 7301) odrestaurowany od podstaw z trzech złomów.
Nie ma w nim żadnej polskiej części .
Silnik oryginalny i głowica BRG węgierske .
Oczywiście głowicę zmieniłem na ALPS.
Chodzi świetnie i nie sprzedam go.