Monitory Eizo nie są tylko na TN. Moja S1932 jest na PVA, a pewnie Eizo robi też na S-IPS, więc porównanie nie jest odpowiednie.

... rzeczywiście szkoda tego wątku, póki co wniósł więcej złego niż dobrego. Należy z tego wyciągnąć wnioski. Spróbujmy zacząć jeszcze raz, warto.

Spokoju i pogody ducha dla wszystkich Kolegów.

:)

>> frackowiak, 2010-02-01 21:58:56


Mirku, może problem leży w tym, że tak naprawdę nie można być "właścicielem" wątku. W pewnym momencie jest już wspólną własnością intelektualną i każdy ma prawo w nim zabrać głos. Nawet jeśli nam się to nie podoba, to jednak jest to standardem.

Ty założyłeś wątek i powinieneś być za niego odpowiedzialny. Pozostali Koledzy i ja, na pewno z przyjemnością i w miarę możliwości czasowych, będziemy rozwijać temat.

Jest jeszcze jedna kwestia - cierpliwość. W takiej niedużej społeczności, jak nasze forum Audiohobby, podkreślam nasze - Twoje, pozostałych Kolegów i moje; nie należy spodziewać się lawiny wpisów, i to w dodatku z dnia na dzień. Nawet ogólnoświatowe Head-Fi w takim wątku o elektrostatach Stax rośnie bardzo powoli, czasem przez kilka dni zero postów.

Zatem, kontynuuj dzieło.

:)

Ogólna zasada działania przetworników elektrostatycznych jest dobrze wytłumaczona na audiotonie.
http://audioton.republika.pl/oglosnikach.html ( nagłowek "Zasada działania" ).

>> Sim1, 2010-02-02 23:42:39
>Wygląda, że dla elektretów (które mają membranę naładowaną wstępnie i nie wymaga biasu) odpowiedni konwerter wtyczki pobierający tylko sygnały na statory pozwoli zasilić je z dowolnego wzmacniacza / energizera Staxa.

No nie jest tak słodko ja próbowałem swoje elekretowe Pioneer SE-100 podpiąć do SRD-6 i po prostu SRD nie wyrabiał. Tak ze czekam na lepsze czasy albo kupię z determinacją adapter Pioneera JB-100. Moim zdaniem osłuchowo te słuchawki maja bardzo duży potencjał. Dane fabryczne prezentują się następująco:
Oporność 4-16 Ohm
Pasmo przenoszenia 20-35'000Hz
Dynamika 95dB
Z danych doczytałem się że są one dwudrożne ? i nie wiem czy aby to nie jest pomyłka w tabelce, nie chciałbym ich rozbierać Były robione miedzy 1972 a 74 rokiem. Miałem bardzo ciekawe późniejsze bo od 1974 roku robione piezoelektryczne słuchawki Pioneer SE-500 które zaczynały dobrze grać bezpośrednio wpięte do 180W wzmacniacza przy gałce na godzinie 12 .Niestety ale też wymagały specjalnego dedykowanego wzmacniacza. Miały membranę grubości 6,5 mikrona i słychać było też że drzemie w nich potencjał tylko trzeba im dać więcej napięcia na dół pasma. Uchodziły za lepsze od SE-700 właśnie dzięki cieńszej membranie (SE-700 miały 7 mikronów)

>> Rafaell, 2010-02-03 00:17:29
>próbowałem swoje elekretowe Pioneer SE-100 podpiąć do SRD-6 i po prostu SRD nie wyrabiał

Tzn. grały za cicho czy jakoś dziwnie albo inny objaw?
Bo wtyczka Pioneerów ma 4 piny i one chyba ni jak się nie wkomponowują w standard Staxa (tak się domyślam bo nie miałem okazji sprawdzić).
Wtyczka pasowała w 6-bolcowe gniazdko bez modyfikacji?

Mialem mozliwosc zapoznania sie z elektrostatycznymi legendami. Wiktorze, jeszcze raz serdeczne dzieki !
Wszystko to, czego sie spodziewalem i o czym wczesniej czytalem w recenzjach, znalazlo odzwierciedlenie w rzeczywistosci. Gęste, holograficzne, czarujące, wielowymiarowe i wybitnie relaksujące granie. Wierze, ze mozna sie w takiej prezentacji zakochac. Ja dostalem lekkiego zawrotu glowy, bo do wyboru lezaly na biurku trzy zestawy Staxa plus Orfeusz i moje skromne GS1000 jako dynamiczne odniesienie.
Oczywiscie, dla nalezytego zapoznania i docenienia w/w skarbow trzeba czasu. Ja go zbyt duzo nie mialem. Ale to co uslyszalem - dobrze zapamietam. A fakt, ze mielismy do dyspozycji najwyzszej klasy analogowe i cyfrowe zrodla sprawil, ze byla to prawdziwa uczta dla ucha:)
A jednak, - bezposredniosc, barwa i soczysta dzwiecznosc GS1000 to cechy, ktore sprawiaja, ze orkiestra smyczkowa, a i fortepian czy skrzypce solo, prezentuja sie w mojej ocenie lepiej. W kazdym razie ja tak wole. Miekkie i aksamitne granie sprawia, ze solowe wejscie skrzypiec z I koncertu skrzypcowego Mozarta nie przykuwa uwagi, jest cieplo, ale malo wyraziscie. Ta sama solowka w GS100 to juz inna bajka. Jest przeszywajaco i dzwiecznie i jest "gesia skorka":). Dla Wiktora "za ostro, nachalnie, plasko i nienaturalnie.:)

Moze gdyby pozenic wybitne cechy obu sposobow prezentacji, byloby idealnie. Poki co, ja jednak zostaje przy graniu dynamicznym, swiadom niedoskonalosci GS1000. Ale doceniam "czary" a'la Stax i Orfeusz i chcialbym miec jeszcze kiedys mozliwosc gruntowniejszego ich przetestowania.

Gęste granie to jest właśnie to co mi się najbardziej podoba w ortodynamikach.

Ciekawy jestem porównania ich z elektrostatami, mogą grać podobnie, bo w końcu to konstrukcje planarne.

Hmmm, ja na razie odnoszę wrażenie, że elektrostaty grają bardziej gęsto, i ta ciemna strona mocy mnie ciągnie ;). Ale za mało słyszałem by móc się autorytatywnie wypowiadać a już w szczególności generalizować na wszystkie konstrukcje elektrostatyczne.

Intuos, ja się wolę zbytnio nie wypowiadać "generalnie", bo jak na razie słyszałem tylko to co mam... a więc pełna skromność :).
W życiu nie słyszałem nic z górnej półki elektrostatów, ba! nawet ze środka tej biblioteczki. Wypowiadam się tylko na podstawie SR-001.

Ja czuję problem... jak pierwszy raz ich słuchałem to nawet trochę pożałowałem wydanych pieniędzy. Góra jakaś taka delikatniutka, ciepławe brzmienie, miekkawy bas, hmmm to nie było to co w ortho, talerz zamiast z blachy brzmi jakby z metalizowanej folii na choinkowe ozdoby i generalnie konsternacja lekka była.
Zaczęło się zmieniać z czasem, bo po prostu zacząłem głównie ich słuchać. Najpierw usłyszałem mimo delikatnej góry niezwykłą precyzję w rysowaniu sceny. To co słyszałem wcześniej i zachwycało mnie w SS-100 zbladło lekko. Nie jest szeroko ale dźwięk w żaden sposób nie jest związany z słuchawkami, mam po prostu głowę w środku sceny. W którymś momencie zdałem sobie sprawę, że poza dużą szczegółowością, która równocześnie nie pociąga za sobą rozłożenia wszystkich dźwięków na czynniki pierwsze to prawdopodobnie głównie przez to że to w zasadzie słuchawki douszne... i nie może być jakiegokolwiek odczucia dobiegania dźwięku z słuchawek bo nie są po bokach lecz w zasadzie w środku uszu :).
Druga sprawa, że nauczyłem się je właściwie zakładać by nie uwierały i dobrze były ustawione w uszach. Bas nie uderzy jak YH-1000, ale jest go wystarczająco dużo, miękkość która była na początku dla mnie trochę rażąca teraz koi moje uszy i jak zakładami po nich dowolne z ortho które posidam wydaje mi się, że grają sucho. To właśnie odbieram jako gęstość. Być może inni to nazywają ciemnym albo ciepłym graniem. Wokale są ciepłe, pewnie podkolorowane ale jak już to w innych miejscach niż górki pasma jakie pamiętam np. z niemodowanych T50RP. Tu górka jest dosyć długa i niżej położona , co ja porodzę, że mi się to podoba? :)
Obawiam się jednego, że normalne elektrostaty nauszne nie będą już miały tego czegoś. Doszedłem do etapu, że dla sceny i dźwięku kompletnie oderwanego od źródła jestem w stanie poświęcić równe pasmo, wykop basu itp. To wszystko słuch po chwili koryguje lepiej lub gorzej, sceny mi na razie nie umie odtworzyć.
Jestem na etapie, gdzie strasznie mi się spodobało jak pisałeś owo "powabne zafałszowanie" i to "oszukiwanie". Być może za jakiś czas przejdzie :) ale aktualnie drugimi ulubionymi słuchawkami są używane w pracy TDS-15 - więc sam widzisz, że mi się pokrzywiło :D.