Ze słuchawkami przenośnymi Audio-Techniki nie miałem do tej pory okazji się zapoznać. Poczytałem trochę o nich w necie i istotnie, mogą być bardzo ciekawe pod względem brzmienia. Jeżeli uda się coś upolować w rozsądnej cenie, kto wie, może się skuszę. Dla mnie AT to przede wszystkim W5000 i W1000. Te ostatnie, choć tańsze, jak prawidłowo napędzić, to grają iście zjawiskowo.

A czym sie roznia w bezposrednim porownaniu W1000X id W1000 ?

Jest to odpowiedz w stylu "Wszystkim i niczym" :)

Dla mnie miedzy D2000 a D5000 nie ma roznicy w praktycznie zadnym aspekcie brzmienia. Jest to dokladnie ta sama szkola, roznice moglbym okreslic jako szlify tu i tam.

Prosilbym jednak o nie az taki skrot ;)

Przeczytaj po kropce ;)

"Jest to dokladnie ta sama szkola, roznice moglbym okreslic jako szlify tu i tam."

Wiesz Asmagus, rownie dobrze mozna napisac ze wszystkie sluchawki otwarte to ta sama szkola bo sa otwrte w przeciwienstwie to zamknietych i pol-otwartych :) (I bedzie w tym duzo racji)

Czasem to co wkladaja Ci w usta na tym forum graniczy z absurdem :))

Akurat z Vinyloidem jestescie oboje posiadaczami D7000 wiec nie watpie ze dla Was sa to lata swietlne. Jest jednak na "sasiednim" forum troche ludzi ktorzy nawet porownywali sobie leb w leb D2000, D5000 i D7000 i dla nich te roznice wcale tak przepastne nie byly. A juz zwlaszcza miedzy D5000 i D7000 :)

No coz, a dla mnie wzgledem tak roznorodnych sposob prezentacji dostepnych na rynku - granie Denonow D2000/D5000/D7000 jest po prostu do siebie bardoz zblizone. Nawet wiecej - rzadko szukac takiej spojnosci sposobu grania w ofercie innych producentow.

Hehe, niektórzy na head-fi za takowe uważają HD650 - neutralne, przeźroczyste, referencyjne, tonalnie trafiają w środek dziesiątki na tarczy, bas wzorcowy, itp.

Mnie sie wydaje, ze niektorzy myla dzwiek przekazywany przez W5000 w danym torze z ich obiektywna sygnatura dlatego padaja takie jednoznaczne o nich opinie jak ta na head-fi, ja sluchalem ich na dwoch roznych systemach i zagraly diametralnie inaczej. Raz bylo to wlasnie chudo, jasno i piekielnie analitycznie bez basu, nie szlo tego brzmienia przyswoic na dluzsza mete, a drugim razem dzwiek byl rowny, obszerny z silnym i zwinnym basem, bez zadnych wyszczuplen, uznalem wiec, ze to znakomite nauszniki ostatecznie tylko trudne w aplikacji, zadne inne znane mi sluchawki nie przeszly az takiej metamorfozy w dwoch roznych systemach.

Odpowiadasz na wpis
>> Piotr Ryka, 2010-09-23 13:54:01
Przy okazji. Słuchałem D5000 niemodowanych i modowanych. Grają na pewno inaczej. A D7000 grają inaczej od jednych i drugich. Przynajmniej na moim wzmacniaczu. I one, według mnie, grają najlepiej. Po midyfikacji i wymianie kabla podobno są jeszcze lepsze, ale o tym już tylko czytałem.

---

No i to sa wlasnie podstawy w naszej percepcji sluchawkowego swiata. Dla Was inaczej a dla mnie wciaz to samo, z malymi moze roznicami :) Czesto zauwazam, ze faktycznie wychwytuje jakas opisywana na forum zmiane, ktora jest opisywana nie rzadko jako cos duzego, oczywistego, zmieniajacego sposob prezentacji czy charakter brzmienia a dla mnie okazuje sie jest to sprawa marginalna lub po prostu pomijalna, o ktorej jezeli bym o nie przeczytal - na pewno sam bym pominal :)

Z drugiej strony przypominaja mi sie czasy kiedy mialem GS1000 i kazdy detal byl dla mnie "solidna zmiana".

Wszystko wiec zalezy od podejscia, stosunku do sprawy.

Odebrałem Moonlighta. Tak nawiasem, która to wersja? A przy okazji zrobiłem króciutki odsłuch, bo są w Nautilusie HD 800 i mieli Lebena CS300X spiętego z Accuphase DP-78 kablami Purista (bagatela, 16 tysięcy), a wszystko pod prądem od wielu godzin więc szkoda było przepuścić okazję, zwłaszcza że ten Leben lubi słuchawki wysokoohmowe, a ja go tylko z HD 600 i 650 wysokoohmowymi słuchałem.
Jak grało? Nade wszystko spektakularnie. Potężna przestrzeń, potężny (tak, tak, nie przesadzam) potężny bas, echa, pogłosy i wielokierunkowość dźwięku jak w dobrym systemie wielokanałowym kina domowego. Brakowało natomiast nieco bezpośredniości i emocjonalnego aspektu, który rodzi się bardziej w przestrzeniach intymnych, na bliskim pierwszym planie i w jego okolicy. Ale ogólnie był to pewien przepis na audiofilską ucztę. Ucztę swoistego rodzaju; ucztę niewątpliwie bardzo wyrafinowaną brzmieniowo.