Ale nie chodzi o porównanie do innych słuchawek, tylko o opis co sam na nich słyszysz. Jaką przestrzeń one generują.
Łatwiej porozmawiać z użytkownikiem danego urządzenia na forum skoro jest obecny. Porównanie musisz mieć, bo słuchałeś sprzętu z kolumnami. Spróbuj się do niego odnieść, bo ja praktycznie ze swoim sprzętem słuchawkowym mam takie samo odniesienie ;)

-----------------------------------------------
audiostereo ? dziękuję, nie wchodzę!

Dzisiaj u Rolandsingera odbył się baaardzo, naprawdę baaardzo ciekawy meeting DACowo-wzmacniaczowo-słuchawkowy. :)

Żiri, w porządku alfabetycznym: fallow, majkel, Rafaell, Rolandsinger

Słuchawki, w porządku cenowym: Creative Aurvana Live!, Pioneer Monitor 10 (ebay), Sennheiser HD25-1 II, Beyerdynamic DT880 Pro, Sennheiser HD600, AKG K701, Grado GS1000, Utrasone Edition 9

Źródła, porządek przypadkowy: CEC DX51 + napęd Kenwood, AudioNemesis DC-1 up-grade re-cabled + Marantz SA7001 jako transport, Technics SL-PS840 przerabiany

Wzmachole i dziurki: Lake People 99/2, Moonlight v.6, Moonlight v.7 beta, Technics SL-PS840 modded, Marantz SA7001

kable analogowe: Rafaell's RCA->XLR, Van Den Hul HYBRID, IXOS 104

kable cyfrowe: nie pamiętam :(


No i teraz powinny nastąpić opisy, jak to każde ze słuchawek grają w szczegółach, co lepiej, a co gorzej, itd. itp. Ja na razie mam z tym poważny problem, żeby tak podejść do tematu. Wiem już tylko, które zagrały muzykę, dla ułatwienia dodam, że był to co najmniej jeden model słuchawek zamkniętych, no i może jeszcze dwa modele słuchawek otwartych. No ale o tym później, na razie mój drugi kontakt z Ultrasone Edition 9.

No więc, zacznę od no więc, gdyż moim zdaniem na taki początek opinii zasługują Ultrasone Edition 9.

Wygoda.
Cisną, nie z taką siłą jak Beyerdynamic DT880 Pro, ale bardziej uciążliwie. Dlaczego? Ano dlatego, że nakładki wokółuszne są cieńsze i twardsze, bardziej wpijają się w czaszkę. Przeczytałem gdzieś, że obszyte są wykwintną etiopską skórą ze zwierzęcia kopytnego, ale dotykowo kojarzą mi się z tworzywem sztucznym. Regulacja pałąka jest ręczna, taka jaką ja preferuję, i do tego w pewnym zakresie mogę ustawić 2 ząbki w te lub we w te, i wciąż jest dobrze. Kabel przypomina mi klasyczny dwużyłowy głośnikowy do małych monitorków. Niezbyt miękki i plastikowy w dotyku. Słuchawki są ciężkie, ale jakoś tego nie czuć, SR325i bardziej ciążyły, zapewne z powodu braku silnego przylegania do głowy.

Dźwięk.
No tutaj to ja się nie podejmuję napisać obiektywnej prawdy, ponieważ to, co na nich usłyszeliśmy dzisiaj w zależności od konfiguracji sprzętowej mieściło się między plastikowo-szklistą kakofonią, a rasowym dźwiękiem ocierającym się o muzykę w sensie pojmowania tego słowa przez jurorów. Na początek, co robi wrażenie - przestrzeń. Mniej rozległa niż np. w DT880 Pro, ale podobnie sferycznie dookólna i niezwykle przejrzysta. Barwy dźwięku potrafią zagrać dowolne, i od razu robią wrażenie założone na głowę. Bez dwóch zdań. Faktura dźwięków - na Technicsie SL-PS840 było najgorzej, wszystko szkliście gładkie od basu aż po sopran. Ten ostatni popadał wręcz w lekką sybilację. Obroniła się tylko prezentacja przestrzenna, barwa średnicy, no i tyle. Muzyki jako takiej niewiele. Najlepiej jako źródło dla Ultrasone Edition 9 spisał się CEC DX51. Przez kabel VDH Hybrid i wzmacniacz już nie pamiętam który dźwięk zrobił się bardzo zdyscyplinowany, technicznie wysoka klasa, muzycznie całkiem poprawnie, choć w odniesieniu do ceny raczej bez rewelacji. Bas nie zrobił na mnie takiego wrażenia jak przy pierwszym kontakcie na Audio Show. Konkurencja potrafiła zagrać go bardziej prawdziwie, otwarcie, z powietrzem i wybrzmieniem, bez cienia dudnienia, a tutaj trochę brakło zejścia i wyokrąglił się ciut za bardzo. Średnica - jak już pisałem, potrafią ją zagrać bez własnych kolorystycznych wtrętów, z odpowiednim nasyceniem i słodyczą, ale to się jakoś nie chciało kleić do reszty. Najlepiej wypadły z grającym bardziej kremowo niż dźwięcznie CECem DX51. No i na nim niemalże pojawiła się muzyka jako taka, tylko czemu, ach czemu nie było tak, jak to nieraz na dzisiejszym meetingu się zdarzało, że zakładamy słuchawki na głowę i od razu stwierdzamy, że gra muzyka? cdn

@ majkel

Ja właśnie siedzę w K701 na głowie i żałuję jednego, że nie słyszej tej intymności, fizyczności, muzykalności, którą słyszałem na tej samej płycie, wiesz na jakich słuchawkach...ale nie uprzedzajmy faktów.

Rollo

Nie były to niestety E9 Piotrze, lecz coś z przeciwległego krańca skali cenowej. Świat słuchawkowy jest całkowicie nieprzewidywalny i to jest w tym hobby najbardziej fascynujące.

Rollo

No to dalszy ciąg...

Tak sobie po wstaniu rano wcześniej niż zwykle pomyślałem, że nie znamy przebiegu tych Ultrasone Edition 9, no bo na tym samym wzmacniaczu Lake People inny egzemplarz wyprawiał cuda z basem, a tu jakoś tak było krótko i głucho. Dość tego marudzenia, przecież nie było źle, tyle tylko że poniżej wysokich oczekiwań. Kolega @fallow musiałby się wypowiedzieć, czy udało się wczoraj usłyszeć wszystko to, co uzyskał na tychże E9 u siebie na spokojnie w domu.

Największym kameleonem wczorajszego spotkania były Grado GS1000. Można by powiedzieć, że to słuchawki niezwykle utalentowane, potrafiące grać diametralnie różnie w różnych zestawieniach, a nawet zagrać inaczej tam, gdzie inne słuchawki, jak choćby rzeczone Creative Aurvana Live!, w obydwu wariantach grają bardzo zbliżenie. Na CD Technics Creative grają bardzo podobnie z dziurki jak i ze wzmacniacza Moonlight v.7. Można by powiedzieć, że dźwięk jak na cenę słuchawek, a nawet cenę nabycia tudzież podrasowania całego zestawu wybitny. No ale wróćmy do tematu niniejszego akapitu. Otóż GS1000 ze wzmacniacza słuchawkowego, przedstawiły się od razu nazwiskiem Grado, tyle że nie pokazały żadnych cech, na które wielu użytkowników serii RS się uskarżało. Żadnej krzykliwości ani podkolorowań na średnicy, precyzyjna i trójwymiarowa przestrzeń wypełnioną ową metafizyką, o której była tu mowa, a sposób prezentacji bardziej holograficzny niż homogeniczny. Zupełnie nie ta szkoła co AKG K701. W AKG przestrzeń jest posklejana z dźwięków, na Technicsie + wzmacniacz była posklejana w ciszy, a precyzyjnie pokazane źródła dryfowały sobie w tej eterycznej przestrzeni. Do tego wyraźny kontur i dyscyplina artykulacji. Słychać, że Grado, choć żadne inne znane mi Grado tak nie grają. Niewątpliwie dokonał się postęp w kwestii basu. Po wygrzaniu nie nachodził na żadne wyższe pasmo, było go mniej, a kiedy się pojawiał, można było podziwiać jego bardzo staranny rysunek i bardziej artystyczną niż kulturystyczną naturę. Średnica tych słuchawek kojarzy mi się z Alessandro MS2i, które posiadałem przez krótki okres. Jest niemalże neutralna, i nie przechodzi na bogatą stronę raczej nigdy. Chociaż, użycie ocieplającego interkonektu objawi się stosownym efektem. Czyli wciąż neutralność. Sopran - na pewno bardzo dobry, bo w ogóle nie przykuł mojej uwagi. Gdyby były jakieś braki w tym zakresie, zapewne rzuciłoby się to na uszy. Tak więc mamy słuchawki z najlepszą przestrzenią i neutralną średnicą, nie najlepszym wykopem z racji masy dźwięku nieco poniżej średniej meetingowej.
Dlaczego nazwałem je kameleonem? Muszę wrócić do mojego źródełka jeszcze, ale tym razem trafiał do nich dźwięk, jaki się wydobywał z wyjścia słuchawkowego odtwarzacza. Inaczej - dźwięk, jaki one stamtąd zagrały. Otóż złagodniał ten dźwięk dość mocno i nabrał homogeniczności, niektórzy uznali, że było wręcz za spokojnie. O ile poprzednio było typowe U, choć pisane raczej niską i szeroką czcionką, to teraz prawie smutna buźka. Chociaż dźwięk wesoły, i zupełnie nie jak ze stajni Grado. Miękko, niemalże pluszowo, spokojnie, przestrzeń się nieco skompresowała w rozmiarach, a muzyka złagodniała i nabrała kojącego charakteru. No ale chyba nie po to kupuje się Grado? Przed snem starałem się rozgryźć tę zagadkę różnego grania Grado tam, gdzie Pioneery lub Creative zagrały niemalże tak samo, i chyba znam odpowiedź. Sedno tkwi w impedancji wyjściowej wzmacniacza. Moonlight - nie więcej niż 0.2 ohm, dziurka - 150 ohm. Otóż mam swoją teorię, jeszcze do późniejszego zweryfikowania przy kolejnej okazji, że Grado GS1000 są bardzo czułe na impedancję wyjściową wzmacniacza. Gdy jest ona bardzo niska, grają tak, jak to na HeadRoom opisano, gdy nieco wzrośnie, zaczynają się dziać ciekawe rzeczy, mało charakterystyczne dla zachowań Grado, a raczej bardziej AKG. Tenże posklejany, kremowy dźwięk, ale z większym wykopem niż dziurki Technicsa zagrał na Grado napędzonych Lake People z CECa. Nie wiem, ile dokładnie impedancji wyjściowej ma tenże Lake People, ale na pewno niską. Odpowiednią kremowość niewątpliwie dostarczył CEC DX51. Tymczasem Creative Aurvana Live! impedancja wyjściowa wzmacniacza jakby nie dotyczyła. Beyerdynamic DT880 Pro też się nią mało wzruszał, choć pewne docieplenie basu następowało wraz z jej wzrostem. Te słuchawki mają w ogóle dużo wspólnego, jeśli chodzi o preferencje sprzętowe, ale o tym w kolejnym "odcinku". Na koniec tego dodam, iż konkretnie ten egzemplarz Grado GS1000 i omówione wcześniej Edition 9 w chwilowym posiadaniu @fallowa to byłby dla mnie dosyć prosty wybór. Biorę Grado, które zachowując swoje wybitne właściwości przestrzenne pokazały różne, ale zawsze ciekawe prezentacje dźwięku, podczas gdy Ultrasone zagrały tylko raz, i to raczej nie był najlepszy dźwięk wieczoru. Szkoda, że nie było Rudiego, bo to by był sędzia w miarę obiektywny przynajmniej dla naszych subiektywnych uszu, jako że często na head-fi wspomina się o synergii występującej w duecie Rudistor/Ultrasone.

majkel> jak ue9 zagrały z audionemesis dc1?czy bas był mocno poluzowany i dudniacy?

Małe pytanie dotyczące dousznych shure. Opinie są dobre do entuzjastycznych, tyle że mnie interesuje sprawa basu. Jak poszczególne modele radzą sobie z tym w porównaniu do nausznych słuchawek z " wyższej półki"?

odpowiednie towarzystwo dl ue9.

@ptx, poluzowanie basu w E9 chyba się nie zdarzyło wczoraj w żadnej konfiguracji. Ja miałem zarzuty co do jego braku wybrzmienia i zbytniej gładkości, ale coś mi to pachnie niedogrzaniem. Jeżeli Leben CS600 jest bardzo przejrzystym wzmacniaczem, to szedłbym w coś grającego kremowo, ale i z wykopem. To ostatnie chyba nie jest mocną stroną AudioNemesisa, a z CECem było sensownie. Do AudioNemesisa + przejrzysty, zdecydowany wzmacniacz polecam Creative Aurvana Live! :) Niestety, na początku bas się wcina do ogólnej prezentacji w sposób niemalże tak uciążliwy jak w GS1000, choć jakoś mniej męczy. Po wygrzaniu jednych i drugich wchodzimy w regiony hi-endu. ;)

>> majkel, 2008-05-23 09:08:14


można powiedzieć ze te CAl to praktycznie pod lebena który jet przejrzystym i niczym nie czaruje.Poanowie podajcie jakiś ciekawy sklep gdzie można dostac te CAL w dobrej cenie i szybko.